Kṛṣṇa Comforts His Parents, Restores Ugrasena, Studies with Sāndīpani, and Returns the Guru’s Son
कृष्णसङ्कर्षणभुजैर्गुप्ता लब्धमनोरथा: । गृहेषु रेमिरे सिद्धा: कृष्णरामगतज्वरा: ॥ १७ ॥ वीक्षन्तोऽहरह: प्रीता मुकुन्दवदनाम्बुजम् । नित्यं प्रमुदितं श्रीमत्सदयस्मितवीक्षणम् ॥ १८ ॥
kṛṣṇa-saṅkarṣaṇa-bhujair guptā labdha-manorathāḥ gṛheṣu remire siddhāḥ kṛṣṇa-rāma-gata-jvarāḥ
Sa pag-iingat ng mga bisig ni Kṛṣṇa at Saṅkarṣaṇa, nadama nilang natupad ang lahat ng hangarin at namuhay sa ganap na ligaya sa kanilang mga tahanan. Dahil sa presensya nina Kṛṣṇa at Balarāma, nawala ang lagnat ng makamundong pag-iral. Araw-araw, ang mga debotong mapagmahal ay nakikita ang laging masayang mukhang-lotus ni Mukunda, pinalalamutian ng marikit at mahabaging ngiting-sulyap.
This verse says the Vraja residents were “protected by the arms of Krishna and Sankarshana,” indicating the Lord personally safeguards devotees and restores their peace.
It means their “fever” (jvara)—inner distress and anxiety—subsided because their minds were absorbed in Krishna and Balarama.
By steady remembrance and devotional focus on Krishna (through nama-japa, kirtana, and hearing), one’s mental “fever” reduces and clarity returns—mirroring the Vraja devotees’ relief.