Shloka 45
Veṇu-gīta-āhvāna and the Gopīs’ Appeal: The Opening of Rāsa-līlā
नद्या: पुलिनमाविश्य गोपीभिर्हिमवालुकम् । जुष्टं तत्तरलानन्दिकुमुदामोदवायुना ॥ ४५ ॥ बाहुप्रसारपरिरम्भकरालकोरु- नीवीस्तनालभननर्मनखाग्रपातै: । क्ष्वेल्यावलोकहसितैर्व्रजसुन्दरीणा- मुत्तम्भयन् रतिपतिं रमयां चकार ॥ ४६ ॥
nadyāḥ pulinam āviśya gopībhir hima-vālukam juṣṭaṁ tat-taralānandi kumudāmoda-vāyunā
Sumama si Śrī Kṛṣṇa sa mga gopī sa pampang ng Yamunā, kung saan malamig ang buhangin at ang hanging binuhay ng mga alon ay may dalang samyo ng mga lotus. Doon ay iniunat Niya ang mga bisig at niyakap sila; sa paghipo sa kamay, buhok, hita, sinturon at dibdib, sa mapaglarong pagkaskas ng kuko, at sa biro, sulyap at halakhak, ginising Niya ang pag-ibig sa puso ng mga dalagang Vraja at nagtamasa ng Kanyang līlā.
FAQs
It describes the gopīs entering the cool sandy bank, made joyful by a fragrant breeze from blooming kumuda lotuses—setting a serene, devotional atmosphere for Kṛṣṇa’s pastimes.
Because Vraja’s nature is part of Kṛṣṇa’s līlā—its breeze, sand, and lotus fragrance heighten the mood of loving devotion as the gopīs approach Him.
Create a sacred atmosphere for bhakti—choose a calm place, reduce distractions, and let the mind become receptive to remembrance of Kṛṣṇa.