Adhyaya 26

Verse 1

श्रीशुक उवाच एवंविधानि कर्माणि गोपा: कृष्णस्य वीक्ष्य ते । अतद्वीर्यविद: प्रोचु: समभ्येत्य सुविस्मिता: ॥ १ ॥

Sinabi ni Śukadeva Gosvāmī: Nang makita ng mga pastol ang mga gawa ni Śrī Kṛṣṇa, gaya ng pag-angat sa Bundok Govardhana, sila’y lubhang namangha. Hindi maunawaan ang Kanyang kapangyarihang transendental, lumapit sila kay Nanda Mahārāja at nagsalita nang ganito.

Verse 2

बालकस्य यदेतानि कर्माण्यत्यद्भ‍ुतानि वै । कथमर्हत्यसौ जन्म ग्राम्येष्वात्मजुगुप्सितम् ॥ २ ॥

Sinabi ng mga pastol ng baka: Ang batang ito’y gumagawa ng mga gawaing lubhang kahanga-hanga; paano Siya magiging karapat-dapat ipanganak sa aming mga taong-baryo na makamundo, isang kapanganakang para sa Kanya’y tila kasuklam-suklam?

Verse 3

य: सप्तहायनो बाल: करेणैकेन लीलया । कथं बिभ्रद् गिरिवरं पुष्करं गजराडिव ॥ ३ ॥

Paano magagawang buhatin ng pitong taong gulang na batang ito, sa isang kamay at sa paglalaro lamang, ang dakilang burol na Govardhana, gaya ng isang makapangyarihang elepante na nag-aangat ng bulaklak na lotus?

Verse 4

तोकेनामीलिताक्षेण पूतनाया महौजस: । पीत: स्तन: सह प्राणै: कालेनेव वयस्तनो: ॥ ४ ॥

Bilang sanggol na halos di pa nakabubukas ng mga mata, sinipsip Niya ang gatas sa dibdib ng makapangyarihang si Pūtanā at kasabay nito’y hinigop ang mismong hininga ng buhay nito, gaya ng panahong sumisipsip sa kabataan ng katawan.

Verse 5

हिन्वतोऽध: शयानस्य मास्यस्य चरणावुदक् । अनोऽपतद् विपर्यस्तं रुदत: प्रपदाहतम् ॥ ५ ॥

Minsan, nang tatlong buwang gulang pa lamang, nakahiga si munting Kṛṣṇa sa ilalim ng malaking kariton, umiiyak at sumisipa; sa tama ng dulo ng kaniyang daliri sa paa, ang kariton ay bumagsak at tumaob.

Verse 6

एकहायन आसीनो ह्रियमाणो विहायसा । दैत्येन यस्तृणावर्तमहन् कण्ठग्रहातुरम् ॥ ६ ॥

Sa edad na isang taon, habang Siya’y payapang nakaupo, inakyat Siya sa langit ng demonyong si Tṛṇāvarta; ngunit hinawakan ng sanggol na Kṛṣṇa ang leeg nito, pinahirapan nang labis, at sa gayon ay pinatay ito.

Verse 7

क्‍वचिद्धैयङ्गवस्तैन्ये मात्रा बद्ध उदूखले । गच्छन्नर्जुनयोर्मध्ये बाहुभ्यां तावपातयत् ॥ ७ ॥

Minsan, nang mahuli Siya ng ina sa pagnanakaw ng mantikilya, itinali Siya sa lusong. Gumapang Siya sa mga kamay, kinaladkad ang lusong sa pagitan ng dalawang punong arjuna at ibinagsak ang mga ito.

Verse 8

वने सञ्चारयन् वत्सान् सरामो बालकैर्वृत: । हन्तुकामं बकं दोर्भ्यां मुखतोऽरिमपाटयत् ॥ ८ ॥

Sa isa pang pagkakataon, habang pinapastol ni Kṛṣṇa ang mga guya sa gubat kasama si Balarāma at mga batang pastol, dumating ang demonyong Bakāsura upang Siya’y patayin. Ngunit hinawakan ni Kṛṣṇa ang bibig nito at pinilas sa lakas ng Kanyang mga bisig.

Verse 9

वत्सेषु वत्सरूपेण प्रविशन्तं जिघांसया । हत्वा न्यपातयत्तेन कपित्थानि च लीलया ॥ ९ ॥

Nais patayin si Kṛṣṇa, ang demonyong Vatsa ay nag-anyong guya at pumasok sa gitna ng mga guya. Ngunit pinatay siya ni Śrī Kṛṣṇa at ginamit ang katawan nito sa paglalaro upang pabagsakin ang mga bungang kapittha mula sa mga puno.

Verse 10

हत्वा रासभदैतेयं तद्ब‍न्धूंश्च बलान्वित: । चक्रे तालवनं क्षेमं परिपक्‍वफलान्वितम् ॥ १० ॥

Kasama si Panginoong Balarāma, pinatay ni Kṛṣṇa ang demonyong Rāsabha na tulad ng asno at ang kanyang mga kasamahan. Kaya’t naging ligtas ang gubat ng Tālavana at sumagana sa hinog na bungang palma.

Verse 11

प्रलम्बं घातयित्वोग्रं बलेन बलशालिना । अमोचयद् व्रजपशून्गोपांश्चारण्यवह्नित: ॥ ११ ॥

Matapos ipapatay ang kakila-kilabot na Pralamba sa makapangyarihang Balarāma, iniligtas ni Kṛṣṇa ang mga hayop ng Vraja at ang mga batang pastol mula sa apoy sa gubat.

Verse 12

आशीविषतमाहीन्द्रं दमित्वा विमदं ह्रदात् । प्रसह्योद्वास्य यमुनां चक्रेऽसौ निर्विषोदकाम् ॥ १२ ॥

Sinupil ni Śrī Kṛṣṇa ang lubhang makamandag na ahas na si Kāliya, winasak ang kanyang pagmamataas, at sapilitang pinalayas mula sa lawa ng Yamunā. Sa gayon, ginawang walang lason ang tubig ng ilog.

Verse 13

दुस्त्यजश्चानुरागोऽस्मिन् सर्वेषां नो व्रजौकसाम् । नन्दते तनयेऽस्मासु तस्याप्यौत्पत्तिक: कथम् ॥ १३ ॥

O Nanda, bakit napakahirap talikuran ng aming lahat na taga-Vraja ang pag-ibig sa iyong anak? At bakit siya rin ay likás na kusang naaakit sa amin nang may ganitong pagmamahal?

Verse 14

क्‍व सप्तहायनो बाल: क्‍व महाद्रिविधारणम् । ततो नो जायते शङ्का व्रजनाथ तवात्मजे ॥ १४ ॥

Sa isang banda, ang batang ito ay pitong taong gulang pa lamang; sa kabila nito, nakita naming binuhat niya ang dakilang burol na Govardhana. Kaya, O pinuno ng Vraja, may pag-aalinlangan sa aming puso tungkol sa iyong anak.

Verse 15

श्रीनन्द उवाच श्रूयतां मे वचो गोपा व्येतु शङ्का च वोऽर्भके । एनं कुमारमुद्दिश्य गर्गो मे यदुवाच ह ॥ १५ ॥

Sumagot si Śrī Nanda: “O mga gopa, pakinggan ninyo ang aking mga salita at mawala nawa ang inyong pag-aalinlangan tungkol sa aking anak. Noon, sinabi sa akin ni Garga Muni ang ganito tungkol sa batang ito.”

Verse 16

वर्णास्त्रय: किलास्यासन् गृह्णतोऽनुयुगं तनू: । शुक्लो रक्तस्तथा पीत इदानीं कृष्णतां गत: ॥ १६ ॥

[Sinabi ni Garga Muni:] Ang iyong anak ay nagpapakita bilang isang avatāra sa bawat yuga. Noong una, nagtaglay Siya ng tatlong kulay—puti, pula, at dilaw—at ngayon ay lumitaw Siya sa maitim na kulay ni Kṛṣṇa.

Verse 17

प्रागयं वसुदेवस्य क्‍वचिज्जातस्तवात्मज: । वासुदेव इति श्रीमानभिज्ञा: सम्प्रचक्षते ॥ १७ ॥

Ang marikit na anak mong ito, dahil sa maraming dahilan, ay minsan nang nagpakita noon bilang anak ni Vasudeva; kaya ang mga marurunong ay kung minsan tinatawag ang batang ito na ‘Vasudeva’.

Verse 18

बहूनि सन्ति नामानि रूपाणि च सुतस्य ते । गुणकर्मानुरूपाणि तान्यहं वेद नो जना: ॥ १८ ॥

Maraming pangalan at anyo ang anak mo, ayon sa Kanyang makalangit na mga katangian at mga lila; alam ko ito, ngunit hindi ito nauunawaan ng karaniwang tao.

Verse 19

एष व: श्रेय आधास्यद् गोपगोकुलनन्दन: । अनेन सर्वदुर्गाणि यूयमञ्जस्तरिष्यथ ॥ १९ ॥

Ang batang ito, ang nandan ng mga pastol at ng Gokula, ay laging magdudulot ng kabutihan at magpapalago ng makalangit na ligaya para sa inyo; sa Kanyang biyaya lamang ninyo malalampasan ang lahat ng hirap.

Verse 20

पुरानेन व्रजपते साधवो दस्युपीडिता: । अराजके रक्ष्यमाणा जिग्युर्दस्यून्समेधिता: ॥ २० ॥

O Nanda, pinuno ng Vraja, ayon sa mga salaysay ng Purana: nang maging magulo at mahina ang pamahalaan at ang mabubuti ay ginugulo ng mga tulisan, nagpakita ang batang ito upang supilin ang masasama at ingatan ang mga tao upang sila’y umunlad.

Verse 21

य एतस्मिन् महाभागे प्रीतिं कुर्वन्ति मानवा: । नारयोऽभिभवन्त्येतान् विष्णुपक्षानिवासुरा: ॥ २१ ॥

Ang sinumang may pag-ibig sa dakilang mapalad na ito—si Śrī Kṛṣṇa na lubos na mapagpala—ay hindi matatalo ng kaaway; gaya ng mga asura na hindi makapipinsala sa mga deva na nasa panig ni Viṣṇu, gayon din ang mga nakakapit kay Kṛṣṇa ay di magagapi.

Verse 22

तस्मान्नन्द कुमारोऽयं नारायणसमो गुणै: । श्रिया कीर्त्यानुभावेन तत्कर्मसु न विस्मय: ॥ २२ ॥

Kaya nga, O Nanda Mahārāja, ang anak mong ito ay kapantay ni Nārāyaṇa sa mga banal na katangian. Sa karangyaan, banal na pangalan, katanyagan at impluwensiya, Siya’y tulad ni Nārāyaṇa; kaya huwag kang magtaka sa Kanyang mga gawa.

Verse 23

इत्यद्धा मां समादिश्य गर्गे च स्वगृहं गते । मन्ये नारायणस्यांशं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ २३ ॥

Matapos sabihin ni Garga Ṛṣi ang mga salitang ito sa akin at umuwi sa kanyang tahanan, naisip ko na si Kṛṣṇa, na nag-iingat sa amin mula sa paghihirap, ay tunay na isang pagpapalawak (aṁśa) ni Panginoong Nārāyaṇa.

Verse 24

इति नन्दवच: श्रुत्वा गर्गगीतं व्रजौकस: । मुदिता नन्दमानर्चु: कृष्णं च गतविस्मया: ॥ २४ ॥

Nang marinig ng mga taga-Vraja si Nanda Mahārāja na isinalaysay ang mga sinabi ni Garga Muni, sila’y napasigla at nagalak. Nawala ang kanilang pagkalito, at buong paggalang nilang sinamba si Nanda at ang Panginoong Kṛṣṇa.

Verse 25

देवे वर्षति यज्ञविप्लवरुषा वज्राश्मवर्षानिलै:सीदत्पालपशुस्त्रियात्मशरणं द‍ृष्ट्वानुकम्प्युत्स्मयन् । उत्पाट्यैककरेण शैलमबलो लीलोच्छिलीन्ध्रं यथाबिभ्रद् गोष्ठमपान्महेन्द्रमदभित् प्रीयान्न इन्द्रो गवाम् ॥ २५ ॥

Nang magambala ang handog, nagalit si Indra at pinabuhos sa Gokula ang malakas na ulan, ulang-yelo, kidlat at mababangis na hangin, kaya naghirap ang mga pastol, mga hayop at mga babae. Nang makita ni Panginoong Kṛṣṇa na mahabagin ang kalagayan ng mga tanging Siya lamang ang kanlungan, Siya’y ngumiti at inangat ang Bundok Govardhana sa isang kamay, gaya ng batang pumipitas ng kabute sa laro. Sa paghawak sa bundok, pinrotektahan Niya ang pamayanan ng mga pastol at winasak ang huwad na pagmamataas ni Mahendra. Nawa’y malugod sa amin si Govinda, Panginoon ng mga baka.