Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 5
Kṛṣṇa and Balarāma’s Forest Games and the Slaying of Pralamba
सरित्सर:प्रस्रवणोर्मिवायुना कह्लारकुञ्जोत्पलरेणुहारिणा । न विद्यते यत्र वनौकसां दवो निदाघवह्न्यर्कभवोऽतिशाद्वले ॥ ५ ॥
sarit-saraḥ-prasravaṇormi-vāyunā kahlāra-kañjotpala-reṇu-hāriṇā na vidyate yatra vanaukasāṁ davo nidāgha-vahny-arka-bhavo ’ti-śādvale
Ang hanging dumaraan sa mga alon ng lawa at sa agos ng mga ilog ay nagdala ng polen ng mga lotus at mga bulaklak‑tubig at pinalamig ang buong Vṛndāvana. Kaya ang mga naninirahan doon ay hindi nagdusa sa init ng araw ng tag‑init o sa apoy sa gubat; sagana ang sariwang luntiang damo.
FAQs
This verse describes Vṛndāvana as filled with rivers, lakes, and streams whose rippling waters create cool breezes carrying lotus pollen, making the land lush and peaceful.
Śukadeva Gosvāmī speaks this narration to King Parīkṣit while describing Kṛṣṇa and Balarāma’s forest pastimes and the setting of Vṛndāvana.
It encourages a devotional mindset that sees sacredness in nature, cultivates calmness through contemplation of Kṛṣṇa’s līlā, and values environments that support purity, peace, and spiritual remembrance.