Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
भूतमात्रेन्द्रियप्राणमनोबुद्ध्याशयात्मने । त्रिगुणेनाभिमानेन गूढस्वात्मानुभूतये ॥ ४२ ॥ नमोऽनन्ताय सूक्ष्माय कूटस्थाय विपश्चिते । नानावादानुरोधाय वाच्यवाचकशक्तये ॥ ४३ ॥
bhūta-mātrendriya-prāṇa- mano-buddhy-āśayātmane tri-guṇenābhimānena gūḍha-svātmānubhūtaye
O Panginoon, Ikaw ang sukdulang Kaluluwa ng mga elemento, ng mga tanmatra, ng mga pandama, ng prana, at ng isip, talino at kamalayan. Sa Iyong kaayusan, ang munting kaluluwa ay nagkakamaling kumapit sa tatlong guna kaya natatakpan ang pagdama sa tunay na sarili. Nagpupugay kami sa Iyo—sa Walang Hanggan, sa pinakamaselan, sa di-nagbabago at lubos na nakaaalam—na nagpapahintulot sa iba’t ibang pananaw at siyang lakas ng kahulugan at ng mga salitang nagpapahayag nito.
This verse states that the true Self (the Lord as the indwelling Self) is concealed by egoic identification with sattva, rajas, and tamas, yet He can be directly realized as the inmost reality.
Seeing Kṛṣṇa about to punish Kāliya, they surrendered and glorified Him as the inner Self of all beings, pleading for mercy by acknowledging His supreme, all-pervading nature.
Reduce ego-based identity (status, anger, pride) through devotion, self-inquiry, and disciplined living, remembering the Lord as the inner witness beyond changing moods and conditions.