Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
तत्प्रथ्यमानवपुषा व्यथितात्मभोग- स्त्यक्त्वोन्नमय्य कुपित: स्वफणान् भुजङ्ग: । तस्थौ श्वसञ्छ्वसनरन्ध्रविषाम्बरीष- स्तब्धेक्षणोल्मुकमुखो हरिमीक्षमाण: ॥ २४ ॥
tat-prathyamāna-vapuṣā vyathitātma-bhogas tyaktvonnamayya kupitaḥ sva-phaṇān bhujaṅgaḥ tasthau śvasañ chvasana-randhra-viṣāmbarīṣa- stabdhekṣaṇolmuka-mukho harim īkṣamāṇaḥ
Dahil sa lumalawak na katawan ng Panginoon, napahirapan ang mga likaw ni Kāliya at napilitan siyang bitawan Siya. Sa galit, itinaas niya ang mga talukbong at tumindig na humihingal; ang mga butas ng ilong ay tila sisidlang pinakukuluan ng lason, at ang mga matang nakatitig ay parang baga, habang tinitingnan niya si Hari.
This verse describes Kāliya, pained by being trampled, rising in anger with his hoods lifted, hissing and emitting poisonous fumes while staring fixedly at Lord Hari.
Because Kṛṣṇa was overpowering him by dancing on his hoods; Kāliya’s attempt to dominate and “enjoy” through strength failed, provoking rage and a renewed posture of attack.
When ego feels “trampled” by truth or discipline, anger can flare up like poison; the verse encourages recognizing that impulse and turning toward humility and surrender rather than retaliation.