Aghāsura-vadha: The Killing and Deliverance of Aghāsura
श्रीसूत उवाच इत्थं द्विजा यादवदेवदत्त: श्रुत्वा स्वरातुश्चरितं विचित्रम् । पप्रच्छ भूयोऽपि तदेव पुण्यं वैयासकिं यन्निगृहीतचेता: ॥ ४० ॥
śrī-sūta uvāca itthaṁ dvijā yādavadeva-dattaḥ śrutvā sva-rātuś caritaṁ vicitram papraccha bhūyo ’pi tad eva puṇyaṁ vaiyāsakiṁ yan nigṛhīta-cetāḥ
Sinabi ni Śrī Sūta: O mga dvija, nang marinig ni Mahārāja Parīkṣit ang kahanga-hangang mga paglalaro sa pagkabata ni Śrī Kṛṣṇa, ang Diyos ng mga Yadava na nagligtas sa kanya sa sinapupunan, tumatag ang kanyang isip at muling nagtanong kay Śukadeva, anak ni Vyāsa, upang marinig pa ang mga banal na gawaing iyon.
This verse highlights that hearing sacred narrations—like Parīkṣit’s wondrous account—purifies the listener and steadies the mind, inspiring further inquiry into the same holy subject.
Because the subject is described as puṇya (purifying) and his mind has become composed; in bhakti, repeated hearing deepens realization, so he again questions Vaiyāsaki (Śukadeva).
Regularly hear and revisit authentic Bhāgavata teachings; repeated listening with attention helps calm the mind and strengthens devotion and clarity in daily decisions.