Adhyaya 271

Verse 1

इत्याग्नेये महापुराणे वेदशाखादिकीर्तिनं नाम सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथैकसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दानादिमाहत्म्यं पुष्कर उवाच ब्रह्मणाभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये लक्षार्धाद्धन्तु तद्ब्राह्मं लिखित्वा सम्प्रदापयेत्

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa ay nagtatapos ang ika-271 kabanata na tinatawag na “Paglilista ng mga Sangay ng Veda at mga Kaugnay.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-272 kabanata, “Ang Kaluwalhatian ng Pagbibigay (dāna) at mga Kaugnay na Gawa.” Sinabi ni Puṣkara: “Anumang sukat ng banal na aral na itinuro noon ni Brahmā kay Marīci—para sa aral na iyon ng Brahmā, dapat maghandog ng kalahating isang lakh (yunit/salapi), at matapos itong ipasulat bilang kopya, ay dapat itong maayos na ihandog bilang dāna.”

Verse 2

वैशाख्याम्पौर्णमास्याञ्च स्वर्गार्थी जलधेनुमत् पाद्मं द्वादशसाहस्रं द्यैष्ठे दद्याच्च धेनुमत्

Sa kabilugan ng buwan sa Vaiśākha, ang naghahangad ng langit ay dapat maghandog ng dāna na tinatawag na “Jala-dhenu” (Bakang-Tubig). Sa Jyeṣṭha, dapat maghandog ng Padma-dāna na labindalawang libo (yunit), at magbigay rin ng isang baka bilang dāna.

Verse 3

वराहकल्पवृत्तान्तमधिकृत्य पराशरः त्रयोविंशतिसाहस्रं वैष्णवं प्राह चार्पयेत्

Batay sa salaysay ng Varāha-kalpa, ipinaliwanag ni Parāśara ang isang Vaiṣṇava Purāṇa na binubuo ng dalawampu’t tatlong libong taludtod, at ito’y dapat ipasa at ipamana sa susunod na salinlahi.

Verse 4

जलधेनुमदाषाढ्यां विष्णोः पदमवाप्नुयात् चतुर्दशसहस्राणि वायवीयं हरिप्रियं

Sa pag-aalay ng “jaladhenu” (bakang-tubig) kasama ng handog sa buwan ng Āṣāḍha, mararating ng tao ang tahanan ni Viṣṇu; ang gawang ito’y nagbubunga ng labing-apat na libong gantimpala, may katangiang Vāyavīya at minamahal ni Hari.

Verse 5

श्वेतकल्पप्रसङ्गेन धर्मान् वायुरिहाब्रवीत् दद्याल्लिखित्वा तद्विप्रे श्रावण्यां गुडधेनुमत्

Sa salaysay ng Śvetakalpa, ipinahayag dito ni Vāyu ang mga tuntunin ng Dharma: ipasulat ito, at sa araw ng Śrāvaṇī ay maghandog sa isang brāhmaṇa ng “guḍadhenu”—isang alay na baka na ang pangunahing sangkap ay jaggery o pulot-asukal.

Verse 6

यत्राधिकृत्य गायत्रीं कीर्त्यते धर्मविस्तरः वृत्रासुरबधोपेतं तद्भागवतमुच्यते

Ang Purāṇa na, ginagawang panimula ang Gāyatrī, ay naglalahad ng malawak na pagpapaliwanag ng dharma at kabilang ang pagpaslang sa demonyong si Vṛtrāsura—iyon ang tinatawag na Bhāgavata (Purāṇa).

Verse 7

सारस्वतस्त कल्पस्य प्रोष्ठपद्यान्तु तद्ददेत् अष्टादशसहस्राणि हेमसिंहसमन्वितं

Sa ritwal na Sārasvata (kalpa), sa okasyong Proṣṭhapadā, dapat ihandog iyon—labingwalong libo (yunit ng yaman)—na may kasamang anyong leon na ginto bilang kalakip na sagisag.

Verse 8

यत्राह नारदो धर्मान् वृहत्कल्पाश्रितानिहं पञ्चविंशसहस्राणि नारदीयं तदुच्यते

Ang kasulatang kung saan ipinaliwanag dito ni Nārada ang mga batas ng dharma na nakabatay sa Dakilang Kalpa—na may dalawampu’t limang libo (na taludtod)—ay tinatawag na Nāradiya.

Verse 9

सधेनुञ्चाश्विने दद्यात्सिद्धिमात्यन्तिकीं लभेत् यत्राधिकृत्य शत्रूनान्धर्माधर्मविचारणा

Dapat maghandog ng isang baka bilang kaloob sa mga Aśvin; sa gayon ay matatamo ang sukdulang siddhi. Sa gayong kalagayan, kapag tinalakay ang tungkol sa mga kaaway, isinasagawa ang pagsusuri kung alin ang dharma at alin ang adharma.

Verse 10

कार्त्तिक्यां नवसाहस्रं मार्कण्डेयमथार्पयेत् अग्निना यद्वशिष्ठाय प्रोक्तञ्चाग्नेयमेव तत्

Sa Purāṇa na tinatawag na Kārttikya ay may siyam na libong taludtod; pagkatapos ay dapat itakda ang bilang ng Mārkaṇḍeya (Purāṇa). At ang itinuro ni Agni kay Vasiṣṭha ay siya ring Agneya (Purāṇa) mismo.

Verse 11

लिखित्वा पुस्तकं दद्यान्मार्गशीर्ष्यां स सर्वदः द्वादशैव सहस्राणि सर्वविद्यावबोधनं

Pagkatapos maisulat ang isang aklat, dapat itong ipagkaloob sa buwan ng Mārgaśīrṣa; ang gayong nagkakaloob ay nagiging tagapagkaloob (ng kaalaman) sa lahat ng panahon. Ang gantimpala ay sinasabing labindalawang libo—nagpapagising ng pag-unawa sa lahat ng sangay ng pag-aaral.

Verse 12

चतुर्दशसहस्राणि भविष्यं सूर्यसम्भवं भवस्तु मनवे प्राह दद्यात् पौष्यां गुडादिमत्

Ang Bhaviṣya (Purāṇa), na isinilang mula sa Araw, ay may labing-apat na libong taludtod. Ipinahayag ito ni Bhava kay Manu: sa nakṣatra na Puṣyā ay dapat magbigay ng handog na binubuo ng jaggery (guda) at mga kahalintulad na bagay.

Verse 13

सावर्णिना नारदाय ब्रह्मवैवर्तमीरितं रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं

Ipinahayag ni Sāvarṇi kay Nārada ang Brahmavaivarta (Purāṇa)—na naglalaman ng salaysay tungkol sa Rathāntara—na may lawak na labing-walong libong taludtod.

Verse 14

माघ्यान्दद्याद्वराहस्य चरितं ब्रह्मलोकभाक् यत्रग्निलिङ्गमध्यस्थो धर्मान्प्राह महेश्वरः

Sa buwan ng Māgha, nararapat magbigay-dāna sa pamamagitan ng pag-aalay ng salaysay tungkol kay Varāha (ang anyong-baboy-ramo). Sa gawang ito, nagiging kabahagi siya ng Brahmaloka, sapagkat ito ang banal na katha kung saan si Maheśvara, nakaluklok sa loob ng Agni-liṅga, ay nagpahayag ng mga batas ng dharma.

Verse 15

आग्नेयकल्पे तल्लिङ्गमेकादशसहस्रकम् तद्दत्वा शिवमाप्नोति फाल्गुन्यां तिलधेनुमत्

Sa Agneya-kalpa (ritwal na inilalarawan dito), ang liṅga na iyon—(na gagawin sa sukat na) labing-isang libo—kapag inihandog bilang dāna ay nagdudulot ng pag-abot kay Śiva; at sa buwan ng Phālguna, nararapat ding magbigay ng “tila-dhenu,” ang ‘baka ng linga’ na yari sa linga/sesame.

Verse 16

चतुर्दशसहस्राणि वाराहं विष्णुणेरितम् भूमौ वराहचरितं मानवस्य प्रवृत्तितः

Labing-apat na libo (na taludtod) ang bumubuo sa Varāha (Purāṇa/pagtuturo), na ipinahayag ni Viṣṇu; dito isinasalaysay sa lupa ang mga gawa ni Varāha, na inayos ayon sa kaugaliang pantao ng pagsasalaysay.

Verse 17

सहेमगरुडञ्चैत्र्यां पदमाप्नोति वैष्णवम् सर्वविद्यावधारणमिति ञ चतुरशीतिसाहस्रं स्कान्दं स्कन्देरितं महत्

Sa banal na pagtalima na tinatawag na Caitrī, natatamo niya ang kalagayang Vaiṣṇava, ang tahanan ni Viṣṇu, kasama ang gantimpalang sinasagisag ng gintong Garuḍa; at nakakamit niya ang pagkatanda at paghawak sa lahat ng sangay ng kaalaman. Kaya ipinahahayag ang dakilang Skanda-Purāṇa, na may walumpu’t apat na libo (na taludtod), gaya ng sinabi ni Skanda.

Verse 18

अधिकृत्य सधर्मांश् च कल्पे तत्पुरुषे ऽर्पयेत् वामनं दशसाहस्रं धौमकल्पे हरेः कथां

Matapos isagawa nang wasto ang itinakdang pamamaraan, nararapat itong ihandog kay Tatpuruṣa sa kalpa na iyon, kasama ang mga kaugnay na dharma. Sa Vāmana-kalpa, sinasabing ito’y may sampung libo (na taludtod/yunit); at sa Dhauma-kalpa, ito’y salaysay tungkol kay Hari (Viṣṇu).

Verse 19

दद्यात् शरदि विषुवे धर्मार्थादिनिबोधनम् कूर्मञ्चाष्टसहस्रञ्च कूर्मोक्तञ्च रसातले

Sa ekwinoks ng taglagas, dapat maghandog bilang dāna ng isang manwal na nagtuturo ng Dharma, Artha, at iba pa; at magbigay rin ng isang pagong, walong libo (barya/cowrie), at yaong itinakda ng Kūrma (Purāṇa) hinggil sa Rasātala.

Verse 20

इन्द्रद्युम्नप्रसङ्गेन दद्यात्तद्धेमकूर्मवत् त्रयोदशसहस्राणि मात्स्यं कल्पादितो ऽब्रवीत्

Kaugnay ng salaysay ni Indradyumna, dapat ibigay ang handog na iyon sa paraang “gintong pagong”; ipinahayag ng Matsya (Purāṇa)—mula sa bahaging Kalpa—na ang kapakinabangan nito ay katumbas ng labintatlong libo.

Verse 21

मत्स्यो हि मनवे दद्याद्विषुवे हेममत्स्यवत् गारुडञ्चाष्टसाहस्रं विष्णूक्तन्तार्क्षकल्पके

Tunay nga, sa araw ng ekwinoks dapat magbigay sa isang brāhmaṇa ng isang isda—gawang ginto at anyong isda. Gayundin, sa Tārkṣa-kalpa na ipinahayag ni Viṣṇu, sinasabing ang handog na may kaugnayan sa Gāruḍa ay nagbubunga ng walong libong (gantimpala).

Verse 22

विश्वाण्डाद्गरुडोत्पत्तिं तद्दद्याद्धेमहंसवत् ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रबीत्तु यत्

Dapat niyang isalaysay ang paglitaw ni Gāruḍa mula sa Kosmikong Itlog (Viśvāṇḍa), na inihaharap sa paraang “Gintong Haṃsa”. Sa gayon nagsalita si Brahmā, na ginawang paksa ang kadakilaan ng Brahmāṇḍa (ang Kosmikong Itlog).

Verse 23

तच्च द्वादशसाहस्रं ब्रह्माण्डं तद्द्विजे ऽर्पयेत् भारते पर्वसमाप्तौ वस्त्रगन्धस्रगादिभिः

At ang Brahmāṇḍa Purāṇa na may labindalawang libong (taludtod/śloka) iyon ay dapat ihandog sa brāhmaṇa na iyon; at sa pagtatapos ng isang parvan ng Bhārata (Mahābhārata), dapat siyang parangalan ng mga kasuotan, pabango, kuwintas ng bulaklak, at iba pang katulad.

Verse 24

वाचकं पूजयेदादौ भोजयेत् पायसैर् द्विजान् गोभूग्रामसुवर्णादि दद्यात्पर्वणि पर्वणि

Una, dapat parangalan at sambahin ang tagapagbigkas; saka pakainin ang mga dvija (dalawang ulit na isinilang) ng kaning-gatas (pāyasa). At sa bawat banal na okasyon (parvan), magbigay ng mga handog gaya ng baka, lupa, nayon, ginto, at iba pa.

Verse 25

समाप्ते भारते विप्रं संहितापुस्तकान्यजेत् शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिनावृतान्

Kapag natapos ang pagbigkas (o pagwawakas) ng Mahābhārata, O brāhmaṇa, ilapag ang mga tomo ng pinagsama-samang teksto (saṃhitā), ilagay sa mapalad na pook, at saka takpan ng telang lino (kṣauma) at iba pa.

Verse 26

नरनारयणौ पूज्यौ पुस्तकाः कुसुमादिभिः गो ऽन्नभूहेम दद्वाथ भोजयित्वा क्षमापयेत्

Dapat sambahin sina Nara at Nārāyaṇa, at igalang din ang mga aklat sa pamamagitan ng mga bulaklak at iba pang handog. Pagkaraan, matapos magbigay ng baka, pagkain, lupa, at ginto, at matapos magpakain sa mga karapat-dapat, dapat humingi ng kapatawaran sa anumang pagkukulang sa ritwal.

Verse 27

महादानानि देयानि रत्नानि विविधानि च मासकौ द्वौ त्रयश् चैव मासे मासे प्रदापयेत्

Dapat magbigay ng mga dakilang kawanggawa (mahādāna) at iba’t ibang uri ng hiyas. At buwan-buwan, dapat maghandog ng dalawa o tatlong māṣaka bilang takdang sukat.

Verse 28

अयनादौ श्राबकस्य दानमादौ विधीयते श्रोतृभिः सकलैः कार्यं श्रावके पूजनं द्विज

Sa pasimula ng ayana (pag-ikot ng solstis), itinakda na unang gawin ang pagbibigay-dāna sa śrāvaka, ang debotong layko. Lahat ng nakikinig ay dapat magsagawa ng pagsamba sa śrāvaka, O brāhmaṇa.

Verse 29

इतिहासपुराणानां पुस्तकानि प्रयच्छति पूजयित्वायुरारोग्यं स्वर्गमोक्षमवाप्नुयात्

Ang sinumang nagkakaloob ng mga aklat ng Itihāsa at Purāṇa, matapos munang igalang at sambahin ang mga ito, ay magkakamit ng mahabang buhay, kalusugang walang sakit, at makaaabot sa langit at mokṣa (kalayaan).