Adhyaya 74

Matapos tapusin ang naunang bahagi ng pagsamba sa Araw, inilalahad ng kabanatang ito ang turo ni Īśvara tungkol sa Śiva-pūjā bilang mahigpit na nakaayos na ritwal: nagsisimula sa ācamana, arghya na pinapabanal ng praṇava, pagwisik sa pintuan gamit ang astrāmbu, at pagsamba sa mga tagapagbantay ng pasukan at kaugnay na mga diyos (Gaṇa, Sarasvatī, Lakṣmī; Nandī, Gaṅgā; Mahākāla, Yamunā). Pumapasok ang nagsasagawa sa sagradong lugar ayon sa itinakdang kilos (pagtama ng sakong, paghakbang sa silong, pagpasok gamit ang kanang paa, pagsandal sa kaliwang haligi ng pinto), inilalagay ang pananggalang na astra sa haliging udumbara, at sinasamba si Vāstu-adhipati Brahmā sa gitna. Pagkaraan ay inaayos ang mga sisidlan ng tubig at mga sangkap, isinasagawa ang bhūtaśuddhi at maseselang hakbang-yoga (prāṇāyāma, granthi-bheda, dvādaśānta, pagninilay sa bindu), nililinis ang mga elemento sa pamamagitan ng maṇḍala at bīja-mantra (lupa, tubig, apoy, hangin, kalawakan), at itinatatag ang “luklukan ng puso” para sa pag-anyaya. Sumusunod ang sakalīkaraṇa at mga panangga (astra na palibot, śakti-net, mahāmudrā), patungo sa panloob na pagsamba kay Śiva sa lotus ng puso at panlabas na paghahanda ng arghya, mga kasangkapan, at paglilinis ng liṅga. Inilalarawan ang paggunita kay Śiva na may limang mukha at sampung bisig, ang nyāsa ng mūla/śiras/śikhā/kavaca/astra mantras, at ang ganap na upacāra kabilang ang sunud-sunod na abhiṣeka sa iba’t ibang sangkap. Nagtatapos sa āratī, bhoga na alay, handog ng japa, mga himno, pradakṣiṇā, aṣṭāṅga na pagpapatirapa kay Aṣṭamūrti Śiva, at patuloy na pagsamba sa pamamagitan ng meditasyon at mga anyong paglalarawan (apoy at iba pa).