
Pāśupata-Śānti (पाशुपतशान्तिः)
Binubuksan ng kabanatang ito sa pagsasabing kasunod ito ng naunang śānti-kalpa tungkol kay Aghora at mga kaugnay na astra, at saka sinisimulan ang turo ng Pāśupata-Śānti. Itinuturo ng Panginoon ang ritwal ng pagpapayapa (śānti) na nakasentro sa Pāśupata na mantra ng sandata, na nagsisimula sa japa at mga paghahandang paglalapat. Mahalaga ang teknikal na punto sa pagkakasunod ng bisa ng mantra: ang pagwasak sa mga hadlang ay isinasagawa mula sa “paa/paunang paglalagay” (pādatas-pūrva), na nagpapahiwatig ng maayos na paglalatag na tulad ng nyāsa o pagde-deploy ayon sa direksiyon. Pagkatapos ay inililista ang maiikling panawagan sa astra na nagtatapos sa “phaṭ,” kabilang ang mga sangkap na solar, lunar, at Vighneśvara astra, kasunod ang mga pandiwang ritwal na pautos: guluhin, ikubli, bunutin sa ugat, takutin, buhayin muli, itaboy, wasakin ang kamalasan. Tinataya ang bisa: isang pagbigkas ay nag-aalis ng hadlang; isang daang pagbigkas ay nagtataboy ng masasamang palatandaan at nagbibigay ng tagumpay sa digmaan. Sa huli, iniuutos ang homa na may ghee at guggulu upang matupad kahit ang mahihirap na layunin, at nagwawakas na ang pagbigkas ng Śastra-Pāśupata ay nagdudulot ng ganap na kapayapaan.
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे अघोरास्त्रादिशान्तिकल्पे नाम विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः व्यालकाके इति ख अथैकविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पाशुपतशान्तिः ईश्वर उवाच वक्ष्ये पाशुपतास्त्रेण शान्तिजापादि पूर्वतः पादतःपूर्वनाशो हि फडन्तं चापदादिनुत्
Kaya nga, sa Agni Mahāpurāṇa, ang kabanatang pinamagatang “Śānti-kalpa hinggil sa sandatang Aghora at iba pa” ay ang ika-320 (sa ilang salin ay may tandang “vyāla-kāke”). Ngayon ay nagsisimula ang ika-321 kabanata, “Pāśupata-Śānti.” Sinabi ng Panginoon: “Ipapaliwanag ko ang ritong pampayapa sa pamamagitan ng mantra-sandatang Pāśupata—na nagsisimula sa japa para sa śānti at sa mga kaugnay na paunang hakbang. Tunay, ang pagwasak sa mga hadlang ay unang isinasagawa mula sa ‘mga paa’ (unang bahagi/paglalagay); at ang mantrang nagtatapos sa sigaw na ‘phaḍ’ ay ilalapat upang alisin ang mga kapahamakan at iba pa.”
Verse 2
रास्त्राय फट् भास्करास्त्राय फट् चन्द्रास्त्राय फट् विघ्नेश्वरास्त्राय फट् ख्रों ख्रौं फट् ह्रौं ह्रों फट् भ्रामय फट् छादय फट् उन्मूलय फट् त्रासय फट् सञ्जीवय फट् विद्रावय फट् सर्वदुरितं नाशय फट् सकृदावर्तनादेव सर्वविघ्नान् विनाशयेत् शतावर्तेन चोत्पातान्रणादौ विजयो भवेत्
“Sa Astra na tagapagtanggol—phaṭ! Sa Sun-Astra—phaṭ! Sa Moon-Astra—phaṭ! Sa Vighneśvara-Astra—phaṭ! khroṃ khrauṃ—phaṭ! hrauṃ hroṃ—phaṭ! Lituhin—phaṭ! Takpan—phaṭ! Bunutin sa ugat—phaṭ! Takutin—phaṭ! Buhayin muli—phaṭ! Itaboy—phaṭ! Lipulin ang lahat ng kasawian—phaṭ!” Sa isang pag-uulit pa lamang ay napapawi ang lahat ng hadlang; at sa isang daang pag-uulit, naiiwas ang masasamang pangyayari at sa digmaan at iba pa ay sumisibol ang tagumpay.
Verse 3
घृतगुग्गुलुहोमाच्च असाध्यानपि साधयेत् पठनात्सर्वशान्तिः स्यच्छस्त्रपाशुपतस्य च
Sa pagsasagawa ng homa (handog sa apoy) gamit ang ghee at guggulu, maaaring maisakatuparan maging ang itinuturing na imposible; at sa pagbigkas ng Śastra-Pāśupata, nakakamit ang ganap na pagpapayapa laban sa mga pighati at hadlang.
The chapter emphasizes operational sequencing and force-termination: obstacle-destruction is applied from the initial ‘feet’ placement, and the mantra is repeatedly ended with “phaṭ” to effect protective, expelling, and pacifying functions.
By framing protection, obstacle-removal, and pacification as dharma-supporting disciplines, it stabilizes the practitioner’s life and ritual environment, enabling sustained sādhanā while aligning worldly safety (bhukti) with spiritual steadiness (mukti-oriented practice).