Adhyaya 312

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताविद्या नामैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच ॐ विनायकार्चनं वक्ष्ये यजेदाधारशक्तिकम् धर्माद्यष्टककन्दञ्च नालं पद्मञ्च कर्णिकाम्

Kaya nga, sa Agni Mahāpurāṇa nagtatapos ang ika-311 kabanata na tinatawag na “Tvaritā-vidyā.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-312 kabanata, “Iba’t ibang Mantra.” Wika ni Agni: “Oṃ. Ituturo ko ang pagsamba kay Vināyaka. Dapat magsagawa ng pagsamba mula sa Ādhāra-śakti, at saka ang pangkat na walo na nagsisimula sa Dharma, pati ang kanda (bukol), nāla (tangkay), padma (lotus), at karṇikā (gitna ng lotus).”

Verse 2

तारहेम्ना चेति ख केशरं त्रिगुनं पद्मं तीव्रञ्च ज्वलिनीं यजेत् नन्दाञ्च सुयशाञ्चोग्रां तेजोवतीं विन्ध्यवासिनीं

Sa pagbigkas ng (mantrik) “tāra” at “hema” ayon sa wastong pagkakasunod, maghandog ng kesar (safron) at mga bulaklak ng padma (lotus) nang tatluhan, at sambahin ang mga anyo ng Devī na sina Tīvrā at Jvalinī; gayundin sina Nandā, Suyaśā, Ugrā, Tejovatī, at Vindhyavāsinī.

Verse 3

गणमूर्तिं गणपत्तिं हृदयं स्याद्गणं जयः एकदन्तोत्कटशिरःशिखायाचलकर्णिने

Ang “Gaṇamūrti” ay ilalagay bilang Hṛdaya (Puso); ang “Gaṇapati” ay ang Panginoon ng mga gaṇa; at ang “Gaṇaṃ jayaḥ” ay pormulang Tagumpay. (Magnilay/magpugay) kay Gaṇeśa na may iisang pangil, may makapangyarihang ulo, may tuktok na buhol ng buhok bilang śikhā, at may mga taingang matatag na di natitinag.

Verse 4

गजवक्त्राय कवचं हूं फडन्तं तथाष्टकं महोदरो दण्डहस्तः पूर्वादौ मध्यतो यजेत्

Para kay Gajavaktra (Gaṇeśa), ilapat ang kavaca (panangga) sa pamamagitan ng mantra na nagtatapos sa “hūṃ phaṭ”; gayundin, tawagin ang pangkat na walo. (Magnilay sa kanya bilang) Mahodara at Daṇḍahasta; at sambahin siya sa paglalagay muna sa silangan at pagkatapos ay sa gitna.

Verse 5

जयो गणाधिपो गणनायको ऽथ गणेश्वरः वक्रतुण्ड एकदन्तोत्कटलम्बोदरो गज

Tagumpay sa Kanya! Siya ang Panginoon ng mga gaṇa, ang pinuno ng mga gaṇa, at tunay na Gaṇeśvara. Siya ang may kurbadong nguso, ang may iisang pangil, ang kakila-kilabot na Utkaṭa; si Lambodara na may malaking nakalaylay na tiyan, ang may mukhang elepante.

Verse 6

वक्त्रो विकटाननो ऽथ हूं पूर्वो विघ्ननाशनः धूम्रवर्णो महेन्द्राद्यो वाह्ये विघ्नेशपूजनम्

“Vaktra”, “Vikaṭānana”, saka (ang bīja) “hūṃ”; “Pūrva”, “Vighnanāśana”; “Dhūmravarṇa”; at “Mahendra” at iba pa—ito ang mga anyo/pangalan na dapat tawagin sa panlabas na pagsamba kay Vighneśa (Gaṇeśa).

Verse 7

त्रिपुरापूजनं वक्ष्ये असिताङ्गो रुरुस् तथा चण्डः क्रोधस्तथोन्मत्तः कपाली भीषणः क्रमात्

Ngayon ay ipaliliwanag ko ang pagsamba kay Tripurā. Sa wastong pagkakasunod, tinatawag/itinatakda: Asitāṅga, Ruru, Caṇḍa, Krodha, Unmatta, Kapālī, at Bhīṣaṇa.

Verse 8

संहारो भैरवो ब्राह्मीर्मुख्या ह्रस्वास्तु भैरबाः ब्रह्माणीषण्मुखा दीर्घा अग्न्यादौ वटुकाः क्रमात्

Ang “Saṃhāra” ang Bhairava; sa mga Brahmī, ang pangunahing isa ay tinatawag sa gayong pangalan. Ang mga Bhairava ay ang maiikling anyong-bīja. Si Brahmāṇī ay Ṣaṇmukhā, at itinuturo rin ang mahahaba (pinalawak) na anyo. Sa pagkakasunod, mula kay Agni, binibilang ang mga Vaṭuka.

Verse 9

समयपुत्रो वटुको योगिनीपुत्रकस् तथा सिद्धपुत्रश् च वटुकः कुलपुत्रश् चतुर्थकः

Ang Vaṭuka ay tinatawag ding “Samaya-putra”; gayundin “Yoginī-putraka”; at “Siddha-putra” rin. Ang ikaapat na tawag ay “Kula-putra”.

Verse 10

हेतुकः क्षेत्रपालश् च त्रिपुरान्तो द्वितीयकः अग्निवेतालो ऽग्निजिह्वः कराली काललोचनः

“Hetuka”, “Kṣetrapāla” (Tagapagbantay ng sagradong pook), “Tripurānta” (Tagapagwasak ng Tripurā), “Dvitīyaka” (Ikalawa/Kasama), “Agni-vetāla” (nagniningas na Vetāla), “Agni-jihva” (dilang-apoy), “Karālī” (ang Nakapanghihilakbot), at “Kāla-locana” (may matang Panahon/Kamatayan)—ito ang kanyang mga pangalan.

Verse 11

एकपादश् च भीमाक्ष ऐं क्षें प्रेतस्तयासनं ऐं ह्रीं द्वौश् च त्रिपुरा पद्मासनसमास्थिता

“Ekapāda” at “Bhīmākṣa”; ang mga binhing pantig na aiṁ at kṣeṁ—(siya) ay nakaupo sa ibabaw ng bangkay bilang upuan; at ang aiṁ at hrīṁ—ang dalawang ito—ay tumutukoy kay Tripurā na matatag na nakalagay sa pustur ng lotus.

Verse 12

विभ्रत्यभयपुस्तञ्च वामे वरदमालिकाम् विवासिनीमिति ख त्रिपुरायजनमिति ख , छ , ज , ञ , ट च मूलेन हृदयादि स्याज्जालपूर्णञ्च कामकम्

Dapat siyang pagnilayan na may hawak na mudrā ng kawalang-takot at isang aklat, at sa kaliwang kamay ang mudrā ng pagbibigay-biyaya at isang rosaryo. Para sa pantig na “kha” (at sa hanay na kha, cha, ja, ña, ṭa), isinasagawa ang pagsamba bilang “(ito ay) Vivāsinī” at bilang “pagsamba kay Tripurā”. Sa pamamagitan ng ugat na mantra, gawin ang mga nyāsa na nagsisimula sa Puso (hṛdaya‑nyāsa) at iba pa; at ang ritong “kāmakam” (pagtupad ng nais) ay sinasabing ganap kapag ang lambat ng mantra (jāla) ay naitatag nang buo.

Verse 13

गोमध्ये नाम संलिख्य चाष्टपत्रे च मध्यतः श्मशानादिपटे श्मशानाङ्गारेण विलेखयेत्

Matapos isulat ang pangalan (ng tao) sa gitna ng diyagramang may walong talulot, dapat itong ukitin sa telang ginagamit sa mga gawaing libing/pagsusunog ng bangkay, na isinusulat gamit ang uling o abo mula sa lugar ng kremasyon.

Verse 14

चिताङ्गारपिष्टकेन मूर्तिं ध्यात्वा तु तस्य च क्षिप्त्वोदरे नीलसूत्रैर् वेष्ट्य चोच्चाठनं भवेत्

Matapos hubugin (o pagnilayan) ang isang imahen ng taong iyon gamit ang paste mula sa baga ng punerarya, saka ilagay ito sa may tiyan (ng sarili) at balutin ng mga sinulid na bughaw, natatamo ang ritong uccāṭana (pagtaboy/pagpapalayas).

Verse 15

ॐ नमो भगवति ज्वालामानिनि गृध्रगणपरिवृते स्वाहा युद्धेगच्छन् जपन्मन्त्रं पुमान् साक्षाज्जयी भवेत् ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं श्रियै नमः उत्तरादौ च घृणिनी सूर्या पुज्या चतुर्दले

“Om. Pagpupugay sa Mapalad na Diyosa na naglalagablab, napaliligiran ng mga pangkat ng buwitre—svāhā.” Ang lalaking papasok sa labanan na bumibigkas ng mantrang ito ay nagiging tuwirang nagwawagi. (Dagdag pa:) “Om. Śrīṃ Hrīṃ Klīṃ—pagpupugay kay Śrī (Lakṣmī).” At sa lotus na may apat na talulot, sa hilagang talulot at sa iba pa, sambahin si “Ghṛṇinī” at si “Sūryā”.

Verse 16

आदित्या प्रभावती च हेमाद्रिमधुराश्रयः ॐ ह्रीं गौर्यै नमः गौरीमन्त्रः सर्वकरः होमाद्ध्यानाज्जपार्चनात्

(Siya) ay si Ādityā at si Prabhāvatī rin; kanlungan ng tamis ng Ginintuang Bundok. “Oṃ hrīṃ, pagpupugay kay Gaurī”—ang mantrang Gaurī na ito ay nakapagpapaganap ng lahat, sa pamamagitan ng handog-sa-apoy, pagninilay, pag-uulit (japa), at pagsamba.

Verse 17

रक्ता चतुर्भुजा पाशवरदा दक्षिणे करे अङ्कुशाभययुक्तान्तां प्रार्थ्य सिद्धात्मना पुमान्

Matapos tawagin ang Pulang-kulay na Diyosa—may apat na bisig, may hawak na lubid (pāśa) at nagbibigay ng biyaya; sa kanang kamay ay may angkuśa (pangsungkit) at mudrā ng kawalang-takot—ang lalaki na may isip na ganap na napanday ay dapat manikluhod at manalangin sa Kanya.

Verse 18

जीवेद्वर्षशतं धीमान्न चौरारिभयं भवेत् क्रुद्धः प्रसादी भवति युधि मन्त्राम्बुपानतः

Sa pag-inom ng tubig na pinabanal ng mantra, ang marunong ay maaaring mabuhay nang sandaang taon; wala siyang takot sa magnanakaw o kaaway. Maging ang galit ay nagiging payapa at mapagpala; at sa digmaan, ang pag-inom ng tubig na may bisa ng mantra ay nagdudulot ng kapanatagan at biyaya.

Verse 19

अञ्जनं तिलकं वश्ये जिह्वाग्रे कविता भवेत् तज्जपान्मैथुनं वश्ये तज्जपाद्योनिवीक्षणम्

Sa paglalagay nito bilang añjana (koliryo) at bilang tilaka sa noo, nakakamit ang kapangyarihang vaśya (pagpapasunod/pang-akit); at sumisibol ang tula sa dulo ng dila. Sa pagbigkas ng mantrang iyon, ang pakikipagtalik ay napapasailalim sa pagpipigil; at sa pagbigkas din, natatamo ang pagtanaw sa yoni (ari ng babae).

Verse 20

स्पर्शाद्वशी तिलहोमात्सर्वञ्चैव तु सिध्यति सप्ताभिमन्त्रितञ्चान्नं भुञ्जंस्तस्य श्रियः सदा

Sa paghipo na may bisa ng ritwal, napapasunod ang (iba); at sa tila-homa (handog-sa-apoy ng linga/linga ng sesame), natatamo nga ang lahat. Ang kumakain ng pagkaing binasbasan sa pitong ulit na pagbigkas ng mantra ay laging nagtatamasa ng kasaganaan.

Verse 21

अर्धनारीशरूपो ऽयं लक्ष्म्यादिवैष्णवादिकः अनङ्गरूपा शक्तिश् च द्वितीया मदनातुरा

Ang banal na simulain na ito ay nasa anyong Ardhanārīśvara; at may uri ring Vaiṣṇava na nagsisimula kay Lakṣmī. Ang ikalawang Śakti ay nasa anyo ni Anaṅga (Kāma), na ginugulo ng pag-alab ng pagnanasa.

Verse 22

पवनवेगा भुवनपाला वै सव्वसिद्धिदा अनङ्गमदनानङ्गमेखलान्ताञ्चपेच्छ्रिये

Pagpupugay kay Śrī (ang Diyosa): Siya na kasingbilis ng hangin; Tagapangalaga ng mga daigdig; Tagapagkaloob ng lahat ng siddhi. Siya na umaakit maging kay Anaṅga (Kāma); ang may marikit na pamigkis, at ang dulo’y pinalalamutian ng maningning na palamuting tila balahibo.

Verse 23

पद्ममध्यदलेषु ह्रीं स्वरान् कादींस्तितः स्त्रियाः षट्कोणे वा घटे वाथ लिखित्वा स्याद्वशीकरं

Sa pagsulat sa mga gitnang talulot ng diyagramang lotus ng bīja na “hrīṃ” kasama ang mga patinig at mga katinig na nagsisimula sa ka—kalakip ang pangalan ng (tinutukoy na) babae—maging sa loob ng heksagram o sa isang palayok (ghaṭa), nakakamit ang ritong vaśīkaraṇa (pagpapasunod).

Verse 24

ॐ ह्रीं छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॐ ॐ मूलमन्त्रः षडङ्गओयं रक्तवर्णे त्रिकोणके द्रवणी ह्लादकारिणी क्षोभिणी गुरुशक्तिका

“Oṁ—Hrīṁ—Chaṁ—O Nityaklinnā, O Madadravā—Oṁ, Oṁ”: ito ang mūla-mantra. Dapat ilapat ang anim-na-bahaging pormulang pantulong (ṣaḍaṅga). (Ang Diyosa) ay mapula, nananahan sa tatsulok; Siya ang kapangyarihang nagpapalambot/nagpapalabnaw, tagapagkaloob ng ligaya, tagapagpagalaw (ng pagnanasa at lakas), at ang mabigat at makapangyarihang Śakti.

Verse 25

ईशानादौ च मध्ये तां नित्यां पाशाङ्कुशौ तथा कपालकल्पकतरुं वीणा रक्ता च तद्वती

Sa direksiyong Īśāna (hilagang-silangan) at gayundin sa gitna, dapat pagnilayan ang walang-hanggang Diyosa: tangan ang pāśa (lambat) at aṅkuśa (pang-udyok); tangan ang kapāla (bungo) at ang kalpaka-taru (punong tumutupad ng hiling), at gayundin ang vīṇā; Siya’y mapula at taglay ang mga sagisag na iyon.

Verse 26

नित्याभया मङ्गला च नववीरा च मङ्गला दुर्भगा मनोन्मनी पूज्या द्रावा पूर्वादितः स्थिता

Siya ay si Nityābhayā (laging walang takot), Maṅgalā (mapalad), Navavīrā (taglay ang siyam na anyo ng kabayanihan), at muli si Maṅgalā (tagapagkaloob ng pagpapala). Siya rin ay Durbhagā (tagapag-alis ng kamalasan), Manonmanī (lumalampas sa isipan), Pūjyā (dapat sambahin), Drāvā (tagapagpalusaw ng mga hadlang), at nakatatag mula sa Silangan at sa iba pang mga dako (simula sa Silangan).

Verse 27

ॐ ह्रीं अनङ्गाय नमः ॐ ह्रीं ह्रीं स्मराय नमः मन्मथाय च माराय कामायैवञ्च पञ्चधा कामाः पाशाङ्कुशौ चापवाणाः ध्येयाश् च विभ्रतः

“Oṃ hrīṃ, pagpupugay kay Anaṅga (ang Walang Katawan). Oṃ hrīṃ hrīṃ, pagpupugay kay Smara (ang Tagapagpaalaala).” At (pagpupugay) kay Manmatha, kay Māra, at gayundin kay Kāma. Si Kāma ay dapat pagnilayan sa limang anyo, tangan ang lubid na panghuli (pāśa) at pang-udyok (aṅkuśa), at gayundin ang busog at mga palaso.

Verse 28

रतिश् च विरतिः प्रीतिर्विप्रीतिश् च मतिर्धृतिः विधृतिः पुष्टिरेभिश् च क्रमात् कामादिकैर् युताः ॐ छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॐ ॐ अ आ इ ई उ ऊ ऋ ॠ ऌ ॡ ए ऐ ओ औ अं अः क ख ग घ ङ च छ ज झ ञ ट ठ ड ढ ण त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स ह क्ष ॐ छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे स्वाहा आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिषु

Si Rati (ligaya), Virati (paglayo sa pagnanasa), Prīti (pagmamahal), Viprīti (pag-ayaw), Mati (pag-unawa), Dhṛti (katatagan), Vidhṛti (katatagáng sumusuporta), at Puṣṭi (pagpapalusog)—ang mga Śakti na ito ay dapat italaga nang sunod-sunod, na kaugnay ni Kāma at ng iba pang kapangyarihan. (Pagkatapos ay bigkasin:) “Oṃ chaṃ, Nityaklinne, Madadrave.” Sumunod ang pagbigkas ng Mātrikā (alpabeto): “oṃ oṃ: a ā i ī u ū ṛ ṝ ḷ ḹ e ai o au aṃ aḥ; ka kha ga gha ṅa … ha kṣa.” (Muling bigkasin:) “Oṃ chaṃ, Nityaklinne, Madadrave, svāhā.” Pagkaraan, isagawa ang nyāsa: ilagak ang Ādhāra-Śakti, ang padma (luklukan ng lotus), ang siṃha (luklukan ng leon), at itatag ang Diyosa sa puso at sa iba pang bahagi ng katawan.