Adhyaya 304

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्रा नाम त्र्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुरधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पञ्चपञ्चाशद्विष्णुनामाणि अग्निर् उवाच जपन् वै पञ्चपञ्चाशद्विष्णुनामानि यो नरः मन्त्रजप्यादिफलभाक् तीर्थेष्वर्चादि चाक्षयम्

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa, nagwakas ang kabanata 304 na pinamagatang “Mga Mantra ng Pagsamba na Nagsisimula sa Limang-Pantig.” Ngayon ay nagsisimula ang kabanata 305: “Ang Limampu’t Limang Pangalan ni Viṣṇu.” Sinabi ni Agni: Ang taong taimtim na bumibigkas ng limampu’t limang pangalang ito ni Viṣṇu ay nagkakamit ng bunga ng japa ng mantra at ng iba pang gawain; at sa mga tīrtha, mga banal na pook ng paglalakbay-diyos, ang kanyang pagsamba at mga handog ay nagiging akṣaya, di-nasisira.

Verse 2

पुष्करे पुण्डरीकाक्षं गयायाञ्च गदाधरम् राघवञ्चित्रकूटे तु प्रभासे दैत्यसूदनम्

Sa Puṣkara, alalahanin si Puṇḍarīkākṣa (si Viṣṇu na may matang gaya ng lotus); sa Gayā, si Gadādhara (si Viṣṇu na may tangan sa gada); sa Citrakūṭa, si Rāghava (si Rāma); at sa Prabhāsa, si Daityasūdana (si Viṣṇu na tagapagpuksa ng mga daitya).

Verse 3

जयं जयन्त्यां तद्वच्च जयन्तं हस्तिनापुरे वाराहं वर्धमाने च काश्मीरे चक्रपाणिनम्

Sa Jayantī, alalahanin (si Viṣṇu bilang) Jaya; gayundin sa Hastināpura, (bilang) Jayanta. Sa Vardhamāna, (bilang) Varāha; at sa Kāśmīra, (bilang) Cakrapāṇi, ang may tangan sa cakra (diskus).

Verse 4

जनार्दनञ्च कुब्जाम्रे मथुरायाञ्च केशवम् कुब्जाम्रके हृषीकेशं गङ्गाद्वारे जटाधरम्

Sa Kubjāmra (Kubjāmraka), siya ay dapat sambahin at alalahanin bilang Janārdana; sa Mathurā, bilang Keśava; sa Kubjāmraka, bilang Hṛṣīkeśa; at sa Gaṅgādvāra (Haridvāra), bilang Jaṭādhara.

Verse 5

शालग्रामे महायोगं हरिं गोबर्धनाचले पिण्डारके चतुर्वाहुं शङ्खोद्धारे च शङ्खिनम्

Sa Śālagrāma, dapat pagnilayan si Hari bilang Dakilang Yogin (Mahāyogin); sa Bundok Govardhana, (pag-alalahanin) si Hari; sa Piṇḍāraka, ang Apat-ang-Braso (Caturvāhu); at sa Śaṅkhoddhāra, ang Panginoong may dalang kabibe (Śaṅkhin).

Verse 6

वामनञ्च कुरुक्षेत्रे यमुनायां त्रिविक्रमम् विश्वेश्वरं तथा शोणे कपिलं पूर्वसागरे

Sa Kurukṣetra, dapat sambahin at alalahanin si Vāmana; sa ilog Yamunā, si Trivikrama; gayundin sa ilog Śoṇa, si Viśveśvara; at sa Silangang Karagatan, si Kapila.

Verse 7

विष्णुं महोदधौ विद्याद्गङ्गासागरसङ्गमे वनमालञ्च किष्किन्ध्यां देवं रैवतकं विदुः

Dapat makilala si Viṣṇu sa Dakilang Karagatan, sa tagpuan kung saan sumasanib ang Gaṅgā at ang dagat; at makilala rin ang Vanamālā sa Kiṣkindhā. Kilala ng mga pantas ang diyos na namamayani roon bilang Raivataka.

Verse 8

काशीतटे महायोगं विरजायां रिपुञ्जयम् विशाखयूपे ह्य् अजितन्नेपाले लोकभावनम्

Sa pampang ng Kāśī ay naroon ang tīrtha na tinatawag na Mahāyoga; sa Virajā ay naroon si Ripunjaya, ang manlulupig sa mga kaaway; sa Viśākhayūpa ay tunay na naroon si Ajita, ang Di-Matatalo; at sa Nepal ay naroon si Lokabhāvana, ang tagapagpala ng daigdig.

Verse 9

द्वारकायां विद्धि कृष्णं मन्दरे मधुसूदनम् लोकाकुले रिपुहरं शालग्रामे हरिं स्मरेत्

Kilalanin si Kṛṣṇa sa Dvārakā; si Madhusūdana sa Bundok Mandara; ang Tagapagwasak ng kaaway sa gitna ng kaguluhan ng daigdig; at sa Śālagrāma ay alalahanin si Hari.

Verse 10

पुरुषं पूरुषवटे विमले च जगत्प्रभुं अनन्तं सैन्धवारण्ये दण्डके शार्ङ्गधारिणम्

Sa Pūruṣa-vaṭa ay alalahanin ang Kataas-taasang Persona; sa Vimala, ang Panginoon ng sansinukob; sa gubat ng Saindhava, si Ananta; at sa Daṇḍaka, ang Tagapagdala ng busog (Śārṅgadhārin, si Viṣṇu).

Verse 11

उत्पलावर्तके शौरीं नर्मदायां श्रियः पतिं दामोदरं रैवतके नन्दायां जलशायिनं

Sa Utpalāvartaka ay alalahanin si Śaurī; sa pampang ng Narmadā, si Śriyaḥpati, Panginoon ni Lakṣmī; sa Raivataka, si Dāmodara; at sa Nandā, ang Panginoong nakahimlay sa tubig (Jalaśāyin).

Verse 12

गोपीश्वरञ्च सिन्ध्वव्धौ माहेन्द्रे चाच्युतं विटुः सहाद्रौ देवदेवेशं वैकुण्ठं मागधे वने

Sa karagatang Sindhu, nakikilala Siya bilang Gopīśvara; sa Bundok Māhendra, bilang Acyuta; sa Sahya (hanay ng Sahyādri), bilang Devadeveśa; at sa gubat ng Magadha, bilang Vaikuṇṭha.

Verse 13

सर्वपापहरं विन्ध्ये औड्रे तु पुरुषोत्तमम् आत्मानं हृदये विद्धि जपतां भुक्तिमुक्तिदम्

Sa rehiyong Vindhya ay ang banal na ‘Tagapag-alis ng lahat ng kasalanan’; at sa Odra ay si Purushottama. Kilalanin ang Sarili (Ātman) na nananahan sa puso—para sa mga nagsasagawa ng japa, ito’y nagkakaloob ng kapakinabangang makamundo at ng kalayaan (mokṣa).

Verse 14

वटे वटे वैश्रवणं चत्वरे चत्वरे शिवम् पर्वते पर्वते रामं सर्वत्र मधुसूदनं

Sa bawat punong balete/banyan, alalahanin si Vaiśravaṇa (Kubera); sa bawat liwasang-bayan, alalahanin si Śiva; sa bawat bundok, alalahanin si Rāma; at sa lahat ng dako, alalahanin si Madhusūdana (Viṣṇu).

Verse 15

नरं भूमौ तथा व्योम्नि वशिष्ठे गरुडध्वजम् वासुदेवञ्च सर्वत्र संस्मरन् भुक्तिमुक्तिभाक्

O Vasiṣṭha, ang isang tao—maging nasa lupa o nasa himpapawid—na sa lahat ng dako ay palagiang umaalaala kay Vāsudeva, ang Panginoong may watawat na may Garuḍa, ay nagiging tumatanggap ng kapwa ginhawang makamundo at mokṣa (paglaya).

Verse 16

नामान्येतानि विष्णीश् च जप्त्वा सर्वमवाप्नुयात् क्षेत्रेष्वेतेषु यत् श्राद्धं दानं जप्यञ्च तर्पणम्

Sa pagbigkas (japa) ng mga pangalang ito ni Viṣṇu at ng Panginoon, matatamo ng tao ang lahat ng ninanais na bunga. Anumang śrāddha, pagkakaloob (dāna), pagbigkas (japa), at pag-aalay ng libasyon (tarpaṇa) na isinasagawa sa mga banal na kṣetra na ito ay nagbubunga nang ganap.

Verse 17

तत्सर्वं कोटिगुणितं मृतो ब्रह्ममयो भवेत् यः पठेत् शृणुयाद्वापि निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात्

Ang lahat ng kabutihang iyon ay nadaragdagan nang isang koṭi ang ulit; at pagkamatay, siya’y nagiging may kalikasan ng Brahman. Sinumang bumigkas o kahit makarinig lamang nito ay nalilinis at nakaaabot sa langit (svarga).