Adhyaya 146

Ipinakikilala ni Panginoong Agni (bilang tinig ni Īśvara sa bahaging ito) ang Trikhaṇḍī—Brahmā, Viṣṇu, at Maheśvarī—bilang estruktura ng mantra na kaugnay ng lihim na “Puso” (hṛdaya) ng mga Ina (Mātṛkā). Inilalarawan ang mga Ina bilang mga kapangyarihang gumaganap: tumutupad ng layon, hindi nasisira, kumikilos nang walang hadlang, at nagsasagawa ng pagsupil, pagpapaalis, at pag-ugat—lalo na upang putulin ang mapanirang ritwal at makamit ang siddhi. Pagkaraan ay ibinibigay ang mga yunit ng mantra na nagtatapos sa “vicce svāhā,” kasama ang tala sa mga baryanteng manuskrito at ang teknikal na pagbibilang (bilang ng pada/salita; puwesto sa mas malawak na kalipunan ng mantra). Itinatakda ang japa at pagsamba na may limang hanggahang praṇava at ang pagsingit ng Kubjikā-hṛdaya sa dugtungan ng salita (pada-sandhi), kasunod ang mga tuntunin ng paglalagay ng tunog (“gitna-sa-tatlo”), mga pormulang Śikhā-Śivā/Bhairava, at mga set ng bīja na tatlong pantig na may/walang “binhi” na nakaayon sa pagkakasunod ng 32 titik. Sa huling bahagi, itinatala ang mga pangalan ng mga Diyosa ayon sa kula/angkan: Brahmāṇī, Māheśvarī, Kaumārī, Vaiṣṇavī, Vārāhī, Aindrī, Cāmuṇḍā, Mahālakṣmī, at binibigyang-diin ang pagsamba sa maṇḍala para sa jaya (tagumpay) sa diwang Yuddhajayārṇava.