Adhyaya 174

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः हविष्यभुगिति ग ,ट च मातृजायागमे इति ग , छ , ट च अथ चतुःसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि अग्निर् उवाच देवाश्रमार्चनादीनां प्रायश्चित्तन्तु लोपतः पूजालोपे चाष्टशतं जपेद्द्विगुणपूजनं

Kaya nga, sa Agni Mahāpurāṇa, ang naunang kabanata—kabanata 173—ay pinamagatang “Prāyaścitta (Mga Pagtubos)”. (Mga baryanteng pagbasa: “Haviṣyabhuk” sa ilang manuskrito; “Mātṛjāyāgame” sa iba.) Ngayon ay nagsisimula ang kabanata 174, “Prāyaścitta”. Sinabi ni Agni: “Para sa mga pagkukulang sa pagsamba sa mga deva, sa mga ritwal ng āśrama, at sa mga katulad nito, ang pagtubos ay itinatakda dahil sa pagkaligta. At kapag ang isang pūjā ay nalampasan, dapat ulitin ang mantra nang walong daang beses at isagawa ang pagsamba nang makalawa.”

Verse 2

पञ्चोपनिषदैर् मन्त्रैर् हुत्वा ब्राह्मणभोजनं सूतिकान्त्यजकोदक्यास्पृष्टे देवे शतं जपेत्

Matapos maghandog ng homa sa pamamagitan ng mga mantra ng limang Upaniṣad at magpakain sa mga Brāhmaṇa, kung ang diyos ay nadampian ng tubig na may kaugnayan sa babaeng bagong panganak, babaeng may regla, kambing, o maruming tubig, dapat bigkasin ang mantra nang isang daang ulit.

Verse 3

पञ्चोपनिषदैः पूजां द्विगुणं स्नानमेव च विप्रभोज्यं होमलोपे होमस्नानं तथार्चनं

Sa pamamagitan ng pañcopaniṣad (limang pantulong na handog), isagawa ang pagsamba; at maligo nang dalawang ulit at magpakain sa isang Brāhmaṇa. Kung ang homa ay nalaktawan, dapat magsagawa ng homa at paliligo, at gayundin ng muling pagsamba (arcana).

Verse 4

होमद्रव्ये मूषिकाद्यैर् भक्षिते कीटसंयुते तावन्मात्रं परित्यज्य प्रोक्ष्य देवादि पूजयेत्

Kung ang mga sangkap para sa homa ay nakain ng mga daga at katulad nito, o napeste ng mga insekto, itapon lamang ang bahaging nadungisan; saka wisikan ng tubig na panlinis (prokṣaṇa) ang natitira at ipagpatuloy ang pagsamba sa diyos at ang iba pang bahagi ng ritwal.

Verse 5

अङ्कुरार्पणमात्रन्तु छिन्नं भिन्नं परित्यजेत् अस्पृश्यैश् चैव संस्पृष्टे अन्यपात्रे तदर्पणं

Para sa handog na pawang usbong lamang, kung ito’y naputol o nabasag, dapat itong itapon. At kung ito’y nahawakan ng itinuturing na di-marapat hawakan (aspr̥śya, maruming tao), ang handog na iyon ay ilagay sa ibang sisidlan.

Verse 6

देवमानुषविघ्नघ्नं पूजाकाले तथैव च मन्त्रद्रव्यादिव्यत्यासे मूलं जप्त्वा पुनर्जपेत्

Sa oras ng pagsamba, at gayundin kapag nagkaroon ng pagkalito o pagpapalit tungkol sa mantra, mga handog, at iba pa, dapat munang bigkasin ang mūla-mantra (ugat na mantra); saka muling bigkasin nang wasto ang japa.

Verse 7

कुम्भेनाष्टशतजपो देवे तु पतिते करात् भिन्ने नष्टे चोपवासः शतहोमाच्छुभं भवेत्

Kung may kinalaman sa kumbha (banga ng banal na tubig), itinatakda ang walong-daang ulit na japa (pag-uulit ng mantra). Ngunit kung ang larawan ng diyos ay mahulog mula sa kamay, o mabasag o mawala, iniuutos ang pag-aayuno; at sa pagsasagawa ng sandaang handog sa homa, nakakamit ang pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 8

शतं शहुनेदिति ख , छ च शतहोमाच्छुचिर्भवेदिति ख , घ , ञ च कृते पापे ऽनुतापो वै यस्य पुंसः प्रजायते प्रायश्चित्तन्तु तस्यैकं हरिसंस्मरणं परं

“(Sa ilang salin) sinasabi: ‘bigkasin niya nang sandaang ulit ang pormulang Śāhuna,’ at (sa iba) ‘sa sandaang handog sa homa siya’y nagiging dalisay.’ Ngunit para sa taong matapos magkasala ay tunay na nakadarama ng pagsisisi (anutāpa), iisa ang kataas-taasang prāyaścitta: ang pag-alaala kay Hari (Viṣṇu).”

Verse 9

चान्द्रायणं पराको वा प्राजापत्यमघौघनुत् सूर्येशशक्तिश्रीशदिमन्त्रजप्यमघौघनुत्

Ang panatang Cāndrāyaṇa, o ang pag-aayunong Parāka, o ang penitensiyang Prājāpatya ay sumisira sa mga bunton ng kasalanan. Gayundin, ang japa ng mga mantrang nagsisimula sa Sūrya, Īśa, Śakti, at Śrīśa ay sumisira rin sa mga bunton ng kasalanan.

Verse 10

गायत्रीप्रणवस्तोत्रमन्त्रजप्यमघान्तकं काद्यैर् आवीजसंयुक्तैर् आद्यैर् आद्यैस्तदन्तकैः

Ang japa ng Gāyatrī at ng Praṇava-stotra—ang mantrang pumupuksa sa kasalanan—ay isasagawa gamit ang mga pantig na nagsisimula sa “ka,” na pinagsasama sa bīja na “āvī,” at kasama ang mga unang patinig (a, ā, atbp.), na ang wakas ay nagtatapos din sa yaong mga unang patinig na iyon.

Verse 11

सूर्येशशक्तिश्रीशादिमन्त्राः कोट्यधिकाः पृथक् ओंह्रीमाद्याश् चतुर्थ्यन्ता नमोन्ताः सर्वकामदाः

Ang mga mantrang nagsisimula sa (mga pangalan) Sūrya, Īśa, Śakti, at Śrīśa ay sinasabing hiwa-hiwalay na lampas sa isang koṭi (isang crore) ang bilang. Yaong mga nagsisimula sa “Oṃ” at “Hrīm”, nagtatapos sa anyong datibo (ikaapat na kaso), at nagwawakas sa “namaḥ”, ay ipinahahayag na nagbibigay ng lahat ng ninanais na layon.

Verse 12

नृसिंहद्वादशाष्टार्णमालामन्त्राद्यघौघनुत् आग्नेयस्य पुराणस्य पठनं श्रवणादिकं

Ang kuwintas ng mga mantra ni Nṛsiṁha—na nagsisimula sa mga pormulang labindalawa at walong pantig—ay nag-aalis ng rumaragasang baha ng kasalanan; gayundin ang pagbigkas ng Agni Purāṇa at mga gawaing tulad ng pakikinig dito.

Verse 13

द्विविद्यारूपको विष्णुरग्निरूपस्तु गीयते परमात्मा देवमुखं सर्ववेदेषु गीयते

Si Viṣṇu ay ipinagdiriwang na may anyo ng dalawang uri ng banal na kaalaman, at pinupuri rin bilang may anyo ni Agni. Bilang Kataas-taasang Sarili, ipinahahayag Siya bilang “bibig ng mga diyos”; kaya Siya’y inaawit sa lahat ng Veda.

Verse 14

प्रवृत्तौ तु निवृत्तौ तु इज्यते भुक्तिमुक्तिदः अग्निरूपस्य विष्णोर्हि हवनं ध्यानमर्चनं

Maging sa landas ng pakikibahagi sa daigdig (pravṛtti) o sa landas ng pagtalikod (nivṛtti), dapat sambahin Siya—ang nagbibigay ng kapakinabangan at kalayaan. Para kay Viṣṇu sa anyo ni Agni, ang pagsamba ay binubuo ng havana (handog-sa-apoy), dhyāna (pagmumuni), at arcana (ritwal na pag-aalay).

Verse 15

जप्यं स्तुतिश् च प्रणतिः शारीराशेषाघौघनुत् दशस्वर्णानि दानानि धान्यद्वादशमेव च

Ang japa (paulit-ulit na pagbigkas), stuti (papuri), at praṇati (pagpapatirapa) ay nag-aalis ng buong baha ng kasalanang ukol sa katawan; gayundin ang pag-aalay ng sampung pirasong ginto, at pati labindalawang (sukat) ng butil.

Verse 16

तुलापुरुषमुख्यानि महादानानि षोडश अन्नदानानि मुख्यानि सर्वाण्यघहराणि हि

Itinakda ang labing-anim na dakilang kaloob (mahādāna)—na ang Tulāpuruṣa ang pinakapanguna. Gayunman, sa lahat ng kaloob, ang pag-aalay ng pagkain ang pinakadakila, sapagkat tunay na ang lahat ng ito’y nag-aalis ng kasalanan.

Verse 18

तिथिवारर्क्षसङ्क्रान्तियोगमन्वादिकालके ब्रतादि सूर्येशशक्तिश्रीशादेरघघातनं

Kapag ang mga panata (vrata) at kaugnay na ritwal ay isinasagawa sa mga panahong itinakda ng tithi (araw sa kalendaryong lunar), vāra (araw ng linggo), nakṣatra (bahay-bituin), saṅkrānti (pagpasok ng Araw sa bagong tanda), at yoga (mapalad na pagsasanib)—gayundin sa mga banal na okasyong gaya ng Manvādi—nagiging tagapagwasak ang mga ito ng kasalanan, lalo na sa pamamagitan ng pagsamba kay Sūrya, Īśa (Śiva), Śakti, Śrīśa (Viṣṇu) at iba pa.

Verse 19

गङ्गा गया प्रयागश् च काश्ययोध्या ह्य् अवम्तिका प्रवृत्तैस्तु निवृत्तैस्तु इज्यते भुक्तिमुक्तिद इति घ , ङ , झ , ञ च अघनाशनमिति ग कुरुक्षेत्रं पुष्करञ्च नैमिषं पुरुषोत्तमः

Ang Gaṅgā, Gayā, Prayāga, Kāśī, Ayodhyā, at Avantikā ay sinasamba kapwa ng mga abala sa gawaing makamundo at ng mga tumalikod na sa daigdig; sinasabi na nagbibigay ang mga ito ng bhukti (tamasang makamundo) at mukti (kalayaan). (Itinatakda ang mga ito sa mga pantig) gha, ṅa, jha, at ña; at ang pangkat na tinatawag na “Aghanāśana” ay tinutukoy ng ga. Gayundin ang Kurukṣetra, Puṣkara, Naimiṣa, at Puruṣottama.

Verse 20

शालग्रामप्रभासाद्यं तीर्थञ्चघोघघातकं अहं ब्रह्म परं ज्योतिरिति ध्यानमघौघनुत्

Ang Śālagrāma, Prabhāsa, at iba pang mga tīrtha (banal na tawiran) ay mga tagapagwasak ng nagkakapatong na kasalanan; gayundin, ang pagninilay (dhyāna) na “Ako ay Brahman, ang Kataas-taasang Liwanag” ay nag-aalis ng napakaraming kasalanan.

Verse 21

पुराणं ब्रह्म चाग्नेयं ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः अवताराः सर्वपूजाः प्रतिष्ठाप्रतिमादिकं

Dito ay inilalahad ang Purāṇa at ang banal na kaalamang Agneya: (mga salaysay tungkol kina) Brahmā, Viṣṇu, at Maheśvara; ang mga paglusong ng Diyos (avatāra); lahat ng paraan ng pagsamba; at mga pamamaraang gaya ng konsekrasyon (pratiṣṭhā) at paglalagay o pag-ukit ng mga imahen, at iba pang kaugnay na bagay.

Verse 22

ज्योतिःशास्त्रपुराणानि स्मृतयस्तु तपोव्रतं अर्थशास्त्रञ्च सर्गाद्या आयुर्वेदो धनुर्मतिः

Ang Jyotiḥśāstra (astrologo) at ang mga Purāṇa; ang mga Smṛti at ang mga disiplina ng pag-aayuno at panata (tapas, vrata); ang Arthaśāstra (pamamahala ng estado) at ang mga salaysay na nagsisimula sa sarga (paglikha) at iba pang paksa; ang Ayurveda (agham ng buhay) at ang Dhanurveda (doktrina ng pana at pakikidigma)—ito ang mga aral na dapat makilala.

Verse 23

शिक्षा छन्दो व्याकरणं निरुक्तञ्चाभिधानकं कल्पो न्यायश् च मीमांसा ह्य् अन्यत् सर्वं हरिः प्रभुः

Ang ponetika (Śikṣā), sukat at tugma ng taludtod (Chandas), balarila (Vyākaraṇa), etimolohiya (Nirukta), at leksikograpiya (Abhidhānaka), gayundin ang tuntuning pang-ritwal (Kalpa), lohika (Nyāya), at pagpapaliwanag ng Veda (Mīmāṃsā)—at maging ang lahat ng iba pa: si Hari lamang ang Kataas-taasang Panginoon, pinagmumulan at tagapamahala ng lahat ng kaalaman.

Verse 24

एके द्वयोर्यतो यस्मिन् यः सर्वमिति वेद यः तं दृष्ट्वान्यस्य पापानि विनश्यन्ति हरिश् च सः

Siya ang Isa na inilalarawan ng ilan bilang pinagmulan ng “dalawa” (ang dualidad ng mga nahayag na prinsipyo); Siya ang yaong kinaroroonan ng lahat; Siya ang nakaaalam: “Ang lahat ng ito ay Siya lamang.” Pagkakita sa Kanya, napapawi ang mga kasalanan ng iba—at Siya nga ay si Hari.

Verse 25

विद्याष्टादशरूपश् च सूक्ष्मः स्थूलो ऽपरो हरिः ज्योतिः सदक्षरं ब्रह्म परं विष्णुश् च निर्मलः

Si Hari ay may anyo rin bilang labingwalong sangay ng kaalaman (vidyā); Siya’y maselan at lantad, at gayunma’y lampas sa dalawa. Siya ang Liwanag; Siya ang di-nasisirang Brahman (akṣara) na may banal na pantig; Siya ang kataas-taasang Viṣṇu, dalisay at walang dungis.