Adhyaya 213

Sinimulan ni Panginoong Agni ang isang maayos na paglalahad tungkol sa pṛthvī-dāna (pag-aalay ng lupa/Daigdig), na inilalarawan ang dāna bilang paggaya sa kaayusang kosmiko at bilang teknolohiyang pang-ritwal. Binubuksan ang kabanata sa pagtakda ng mga antas ng “Daigdig” hanggang Jambūdvīpa, at sa pag-uutos kung paano bubuuin ang isang huwarang “modelo ng lupa” na may tiyak na bigat (hal. mga bhāra ng ginto), kabilang ang mga anyong kūrma (pagong) at padma (lotus) na sumasagisag sa pagsuporta ng sansinukob at mapalad na paglaladlad. Mula sa simbolikong pagbuo, lumipat si Agni sa mga bunga ng kabutihan: ang nagkakaloob ay makaaabot sa Brahmaloka at magagalak kasama ng mga Pitṛ; ang pag-aalay na nakasentro kay Viṣṇu ay nagbubunga ng Kāmadhenu bilang huwarang gantimpala. Itinatanghal ang go-dāna (pagkakaloob ng baka) bilang “lahat-ng-dāna” (sarva-dāna), at pinalalawak sa mga dakilang handog: ang kapilā na baka sa harap ni Viṣṇu para sa pagliligtas ng angkan, ang pag-aalay ng babaeng pinalamutian na katumbas ng bisa ng Aśvamedha, at ang pagbibigay ng matabang lupa, mga nayon, lungsod, o bayang pamilihan para sa kasaganaan at ligaya. Nagtatapos ang kabanata sa pagpapalaya ng toro sa buwan ng Kārttika (vṛṣotsarga) bilang ritwal ng pagpapalaya ng lahi, na kumukumpleto sa saklaw mula kosmikong simbolismo hanggang panlipunan-ekonomikong dharma.