Adhyaya 211

Ang kabanatang ito ay nagsisilbing pangwakas na kolopon at tulay patungo sa sunod-sunod na Dana-mahātmya: isinasara nito ang yunit tungkol sa “mahādāna” (dakilang kaloob) at inihahanda ang mambabasa para sa mas detalyadong talaan ng iba’t ibang uri ng pagbibigay (nānā-dānas). Pinananatili ng teksto ang mga baryanteng pagbasa at mga alternatibong pamagat (hal., kaugnay ng “Kṛṣṇā Vaitaraṇī”), na nagpapahiwatig ng mga tradisyong pang-eskriba at ng pag-ikot ng aral sa dāna na may mga subklasipikasyong ritwal. Sa pamamaraang Agneya, ang mahādāna ay hindi lamang pangaral na moral; ito’y isang teknikal na “teknolohiya ng dharma” na may pinangalanang anyo ng kaloob, mga palagay sa karapat-dapat na tagapagbigay, at mga ipinangakong bunga. Ipinapakita ng pagkakalagay ng kabanata ang ensiklopedikong pagtuturo ng Purāṇa: mula sa malalaking kategorya (mahādāna) tungo sa operasyonal na detalye (nānā-dānas), habang pinananatili ang layunin—paglilinis, pag-angat ng mga ninuno sa mga ritong śrāddha, at pag-uugnay ng pagkakawanggawa sa pag-unlad tungo sa kaligtasan (mokṣa).