नग्न-परिभाषा तथा देव-स्तोत्रपूर्वक मायामोह-उत्पत्ति
Defining ‘Nagna’ and the Devas’ Hymn Leading to Māyāmoha
स्तोत्रस्यास्यावसाने तु ददृशुः परमेश्वरम् शङ्खचक्रगदापाणिं गरुडस्थं सुरा हरिम्
stotrasyāsyāvasāne tu dadṛśuḥ parameśvaram śaṅkhacakragadāpāṇiṃ garuḍasthaṃ surā harim
ครั้นบทสรรเสริญนั้นสิ้นสุด เหล่าเทพได้ประจักษ์พระผู้เป็นเจ้าสูงสุด—พระหริ—ประทับเหนือครุฑ พระหัตถ์ทรงสังข์ จักร และคทา; จอมแห่งเทพทั้งปวงปรากฏต่อหน้าเขา
Sage Parāśara (narrating to Maitreya)
Vishnu Form: Narayana
Bhakti Type: Dasya
This verse frames the hymn as spiritually efficacious: sincere praise culminates in direct revelation of Hari, showing bhakti as a means to experiential knowledge of the Supreme.
By narrating that the devas “beheld” Parameśvara at the hymn’s end, Parāśara presents Vishnu as personally responsive—transcendent yet willing to manifest when properly invoked.
The attributes mark Vishnu as the sovereign protector and regulator of dharma and cosmic order; the devas’ vision underscores that Hari is the highest Lord (Parameśvara), not merely one deity among others.