Vamana Purana — Ritadhvaja Aids Galava, Shloka 29
Ritadhvaja’s Aid to Galava and Andhaka’s Infatuation with Gauri
किञ्चित् त्वया न श्रुतं दैत्यनाथ गीतं श्लोकं गाधिना पार्थिवेन दृष्ट्वा सैन्यं विप्रधेनुप्रसक्तं तथ्यं पथ्यं सर्वलोके हितं च // वम्प्_33.28 वरं प्राणास्त्याज्या न च पिशुनवादेष्वभिरतिः वरं मौनं कार्यं न च वचनमुक्तं यदनृतम् वरं क्लीबैर्भाव्यं न च परकगलत्राभिगमनं वरं भिक्षार्थित्वं न च परधनास्वादमसकृत्
kiñcit tvayā na śrutaṃ daityanātha gītaṃ ślokaṃ gādhinā pārthivena dṛṣṭvā sainyaṃ vipradhenuprasaktaṃ tathyaṃ pathyaṃ sarvaloke hitaṃ ca // VamP_33.28 varaṃ prāṇāstyājyā na ca piśunavādeṣvabhiratiḥ varaṃ maunaṃ kāryaṃ na ca vacanamuktaṃ yadanṛtam varaṃ klībairbhāvyaṃ na ca parakagalatrābhigamanaṃ varaṃ bhikṣārthitvaṃ na ca paradhanāsvādamasakṛt
โอ้ท่านผู้เป็นนายแห่งไทตยะ ท่านมิได้ยินแม้เพียงเล็กน้อยหรือถึงคาถาที่พระราชาคาธีขับร้อง—เมื่อทรงเห็นกองทัพที่มุ่งจะยึดโคของพราหมณ์—คาถานั้นเป็นความจริง เป็นถ้อยคำอันควร และเป็นประโยชน์แก่โลกทั้งปวง? ‘ยอมสละชีวิตยังประเสริฐกว่าหลงใหลในวาจาส่อเสียด. รักษาความเงียบยังประเสริฐกว่ากล่าวถ้อยคำเท็จ. ยอมถูกนับว่าไร้สมรรถภาพยังประเสริฐกว่าล่วงเข้าไปหาภรรยาผู้อื่น. ยอมดำรงชีพด้วยการขอทานยังประเสริฐกว่าลิ้มรสทรัพย์ของผู้อื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า.’
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Gādhi functions as an authoritative exemplar of royal nīti: a king who recognizes that social order collapses when the vulnerable (brāhmaṇas) and their livelihood (the cow) are violated. ‘Vipra-dhenu’ is a stock marker of grievous adharma; the verse frames ethics as universally beneficial (sarvaloke hitam), not merely sectarian counsel.
It is a graded rhetorical preference (varaṃ…varaṃ…): it ranks harms to show that certain transgressions—slander, lying, adultery, and repeated appropriation of others’ wealth—are worse than socially painful alternatives. The point is ethical prioritization, not a literal injunction to seek death or beggary.
Prahlāda’s strategy is moral suasion: he confronts Daitya kingship with universally intelligible dharma (truthful speech, restraint, non-violation of others). The narrative tension is that such counsel, though ‘pathya’, provokes the tyrant’s rage rather than reform.