Adhyaya 7
บทนี้วางเรื่องอภิเษกของปัทมาวตี–ศรีนิวาสไว้ในกรอบพิธีกรรมและระเบียบราชการ ผ่านเส้นเรื่องการทูตจากราชสำนักสู่เขตเทวสถาน เริ่มด้วยพระนางธรณีทรงไต่ถามตัวตนและจุดประสงค์ของบกุลมาลิกา ผู้เป็นบริวารทิพย์ที่มาเยือน เพื่อกำหนดแบบแผนการสอบถามและความน่าเชื่อถือ บกุลมาลิกาเล่าการเสด็จจาริกของศรีนิวาสบนเวงกฏาทรี เหตุการณ์ในป่าพง และการพบพระเจ้าศังขะ ณ สวามีตีรถะ ซึ่งยกย่องตบะและการสถาปนาศาลเจ้าเป็นหนทางภักติอันชอบธรรม ศรีนิวาสประทานข้อกำชับตามเส้นทาง เช่น การนอบน้อมวิษวักเสนะ และการสรงน้ำที่สวามิปุษกรินี เชื่อมภูมิศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์เข้ากับการปฏิบัติที่ได้รับอนุมัติ ต่อมาคือการตัดสินพระทัยของกษัตริย์ อากาศราชาทรงปรึกษาเสนาบดีและพราหมณ์-โหราจารย์พฤหัสบดี ผู้กำหนดฤกษ์อภิเษกเป็นนักษัตรอุตตรผลคุนี ในเดือนไวศาขะ แล้วเกิดมหามงคลเฉลิมฉลองทั้งเมืองและทั้งสวรรค์: วิศวกรรมันประดับนคร อินทรโปรยดอกไม้ และเทพอื่น ๆ ร่วมถวายสิ่งมงคล แสดงระเบียบอันเป็นศุภะที่เกิดจากความร่วมแรงร่วมพิธี สุดท้ายบกุลมาลิกาและทูตนกแก้ว (ศุกะ) กลับไปเฝ้าศรีนิวาสทูลคำวิงวอนของปัทมาวตี ศรีนิวาสทรงส่งพวงมาลัยเป็นสัญญาณรับรอง จึงเริ่มการเตรียมพิธีและระเบียบการต้อนรับของราชสำนักเพื่อการเสด็จมาถึงขององค์เทพ
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.