Adhyaya 5
บทนี้หลังการเสด็จมาถึงอันศักดิ์สิทธิ์ เรื่องราวหันสู่ความอาวรณ์ภายในใจ ศรีนิวาสเสด็จเข้าสู่มณฑปประดับรัตนะ ดำดิ่งในความระลึกถึงความงามของปัทมาวตี จนตกอยู่ในภาวะคล้ายฌานด้วยโมหะ (ความหลงใหลอันทำให้สับสน) บกุลมาลิกานำเครื่องบูชาที่จัดเตรียมอย่างประณีตเข้ามา สังเกตอาการทางกายและใจของพระองค์ แล้วซักถามเพื่ออธิบายความหมายของภาวะนั้น ศรีนิวาสตอบด้วยการเล่าความเป็นมาที่โยงปัทมาวตีกับกาลก่อน—สายเรื่องเวทวตี/สีตา และคำมั่นที่เลื่อนเวลาไว้เพื่อการรวมกันในยุคถัดไป—ทำให้ความรักปัจจุบันตั้งมั่นว่าเป็นความต่อเนื่องของสัตย์แห่งธรรมและพระประสงค์ของเทพ ต่อจากนั้นพระองค์ทรงชี้เส้นทางจาริก: ผ่านถ้ำนฤสิงหะ อาศรมฤๅษีอคัสตยะ และลึงค์อคัสตเยศะริมแม่น้ำสุวรรณมุขรี แล้วผ่านป่าและสระน้ำที่ระบุชื่อจนถึงนารายณปุรี/นครของอากาศราช รายละเอียดพรรณไม้ นก และสัตว์นานาชนิดทำหน้าที่เป็นแผนที่ศักดิ์สิทธิ์ผูกเทววิทยาเข้ากับภูมิประเทศ ตอนท้ายบกุลมาลิกาเริ่มออกเดินทางและพบสหายของปัทมาวตี เปิดฉากบทสนทนาต่อไป
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.