Adhyaya 34

อรชุนผู้ใคร่ฟังต่อเนื่อง ทูลถามฤๅษีให้แจกแจง “ตีรถะ” ตามลำน้ำ จุดบรรจบของสายน้ำ และอานิสงส์เฉพาะของการอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์กับการบูชาในแต่ละแห่ง ภรทวาชตอบเรียงลำดับ เริ่มด้วยอคัสตยะตีรถะซึ่งกล่าวว่าสามารถชำระแม้บาปหนัก แล้วกล่าวถึงอคัสตเยศวร ลิงคะที่ฤๅษีอคัสตยะประดิษฐานไว้ โดยระบุว่าเมื่ออาบน้ำในแม่น้ำแล้วบูชา จะได้บุญใหญ่เสมอยัญพิธี พร้อมทั้งกล่าวถึงกาลอาบน้ำอันเป็นมงคลเมื่อสุริยะย้ายเข้าสู่ราศีมกร (มกรสังกรานติ) และย้ำผลแห่งการได้ทัศนะ (darśana) ต่ออคัสตเยศวรในฤดูกาลนั้น ต่อจากนั้นกล่าวถึงตีรถะสามประการคือ เทว–ฤๅษี–บรรพชน (Deva–Ṛṣi–Pitṛ) ที่ซึ่งการอาบน้ำและการทำตัรปณะ (tarpaṇa) ตามพิธีช่วยปลด “หนี้สาม” (ṛṇa-traya) แล้วจึงบรรยายสายน้ำและจุดสังฆมะ (saṅgama) ได้แก่ สุวรรณมุขรีบรรจบเวณา และสุวรรณมุขรีบรรจบวยาฆรปทา โดยถือว่าแต่ละสังฆมะเป็นจุดเพิ่มพูนบุญกุศล ท้ายบทแนะนำศังคะตีรถะและศังคเษะ (Śaṅkheśa) ที่ฤๅษีศังคะประดิษฐาน เน้นอานุภาพร่วมของการได้ทัศนะ การอาบน้ำ และการดื่มน้ำตีรถะ (pāna) เป็นเส้นทางภักติที่มุ่งสู่แคว้นวฤษภาจละ (Vṛṣabhācala)