Adhyaya 28
บทนี้กล่าวถึงมหิมาแห่งกฏาหตีรถะ ณ ศรีเวงกฏาจละ ในรูปการสนทนาธรรมหลายเสียง เหล่าฤๅษีทูลถามถึงชื่อเสียงที่แผ่ไปในไตรโลก จึงอัญเชิญนารทเป็นผู้มีอำนาจยืนยัน และประกาศว่าแม้มหาเทวะก็ทรงทราบความยิ่งใหญ่โดยครบถ้วน แม่น้ำศักดิ์สิทธิ์อย่างคงคาและตีรถะอื่น ๆ ยังมุ่งมาสู่กฏาหตีรถะเพื่อชำระตน แสดงลำดับความศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุดของที่นี่ พร้อมคำเตือนว่าอย่าดูหมิ่นคำสรรเสริญว่าเป็นเพียง “อรรถวาทะ” เพราะความกังขาถือเป็นภัยทางจิตวิญญาณ ต่อมาสอนวิธีดื่มน้ำตีรถะ: ควรดื่มพร้อมมนต์อัษฏाक्षร หรือพระนามของพระวิษณุ (รวมถึงการเอ่ยนามสามประการ) ส่วนการดื่มโดยไร้มนนต์ให้กล่าวถ้อยคำไถ่โทษประกอบ ตอนท้ายยกอุทาหรณ์พราหมณ์ชื่อเกศวะ ผู้ตกต่ำด้วยอบายและความรุนแรงจนต้องบาปพรหมหัตยาและถูกบาปที่มีรูปกายไล่ตาม ครั้นได้รับคำชี้แนะจากภารทวาช จึงประกอบการจาริก—อาบที่สวามิปุษกรินี บูชาวราหะ เฝ้าดาร์ศนะศรีนิวาส/เวงกเฏศะ และดื่มกฏาหตีรถะ—บาปพรหมหัตยาก็สลาย และพระเวงกเฏศะทรงประทานการยืนยันอันเป็นทิพย์ ปิดท้ายระบุว่าเรื่องนี้มีหลักฐานแบบอิติหาสะและสืบถ่ายทอดโดยสัตย์ซื่อ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.