Adhyaya 24

บทนี้เริ่มด้วยเหล่าฤๅษีทูลถามสุตะว่า รากษสผู้โหดร้ายที่ทำร้ายพราหมณ์ผู้ภักดีต่อพระวิษณุนั้นคือใคร สุตะจึงเล่าเหตุการณ์ในกาลก่อน ณ ศรีรังคะ อันประดุจไวกุณฐ์ ที่ซึ่งผู้ศรัทธาบูชาพระศรีรังคณาถ ที่นั่น สุนทระคันธรรพ บุตรแห่งวีรพาหุ ประพฤติไม่สำรวมกับสตรีจำนวนมาก ณ สถานที่ริมน้ำ เมื่อวสิษฐะมาถึงเพื่อประกอบพิธีกลางวัน สตรีทั้งหลายปกปิดกาย แต่สุนทระไม่ยอมปกปิด ด้วยความไร้ยางอาย วสิษฐะจึงสาปให้เขากลายเป็นรากษส สตรีทั้งหลายวิงวอนขอเมตตา ชี้ว่าบทสาปย่อมกระทบต่อธรรมเนียมและศีลธรรมของสังคม วสิษฐะทรงรักษาความสัตย์แห่งวาจา แต่ประทานหนทางแก้ไขว่า คำสาปจะคงอยู่สิบหกปี แล้วสุนทระในร่างรากษสจะพเนจรไปถึงเวงกฏาทรีอันเป็นมงคลและจักรตีรถะ ที่นั่นมีโยคีชื่อปัทมนาภะ เมื่อรากษสเข้าทำร้ายโยคี จักรสุทรรศนะของพระวิษณุจะถูกเร้าให้คุ้มครองพราหมณ์ ตัดศีรษะรากษส และปลดปล่อยสุนทระให้กลับคืนสู่รูปทิพย์และขึ้นสวรรค์ เรื่องดำเนินตามนั้น—สุนทระกลายเป็นรากษสน่ากลัว พเนจรสิบหกปี แล้วเข้าจู่โจมปัทมนาภะ ณ จักรตีรถะ โยคีสรรเสริญพระชนารทนะ สุทรรศนะปรากฏและปราบรากษส สุนทระกลับมารุ่งเรือง สรรเสริญสุทรรศนะ และขออนุญาตกลับสวรรค์พร้อมไปพบภรรยาผู้โศกเศร้า สุทรรศนะประทานอนุญาต ปัทมนาภะยังทูลขอให้สุทรรศนะสถิต ณ จักรตีรถะเพื่อการชำระบาป การหลุดพ้น และการคุ้มครองจากความหวาดกลัวต่อภูตและปีศาจต่าง ๆ ท้ายที่สุด สุตะกล่าวว่าการสดับเรื่องนี้ทำให้มนุษย์พ้นบาป และได้อธิบายมหิมาอันชำระล้างของตีรถะแล้ว