Adhyaya 23

สูตกล่าวแก่เหล่าฤๅษีถึงมหาตมยะของจักรตีรถะ โดยย้ำผลแห่งการสดับฟังว่า เมื่อได้ฟังความยิ่งใหญ่ของตีรถะแห่งนี้ ย่อมชำระมลทินบาป ทำจิตให้บริสุทธิ์ และนำผู้ภักดีให้หันสู่พระวิษณุธาม ต่อมาเล่าเรื่องปัทมนาภะ พราหมณ์ดาบสผู้มีวินัย บำเพ็ญตบะยาวนาน ณ ฝั่งจักรปุษกรินี ด้วยคุณธรรมคือสัตย์ เมตตา การสำรวมอินทรีย์ ความไม่ยึดติด และความปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ พระศรีนิวาส/เวงกเฏศวรทรงพอพระทัยจึงปรากฏ รับบทสรรเสริญ (สฺตุติ) และทรงบัญชาให้เขาพำนักใกล้ตีรถะเพื่อบูชานิตย์ ภายหลังมีรากษสเข้าคุกคาม ปัทมนาภะอ้อนวอนด้วยถ้อยคำแห่งศรณาคติ พระวิษณุทรงส่งสุทรรศนะจักรมา จักรนั้นปรากฏด้วยเปลวเพลิงรุ่งโรจน์ ทำให้รากษสหนีและถูกประหารในที่สุด ปัทมนาภะสรรเสริญสุทรรศนะและขอการคุ้มครองถาวร สุทรรศนะประทานพรให้สถิต ณ จักรตีรถะเพื่อเกื้อกูลโลก การอาบน้ำที่นั่นกล่าวว่าเป็นไปเพื่อโมกษะและชำระได้ถึงวงศ์วาน บทจบย้ำอานิสงส์แห่งการสวด/สดับฟัง และยกจักรตีรถะว่าเลิศเหนือตีรถะทั้งปวง พร้อมสัญญาโมกษะแก่ผู้ลงสรงน้ำ