Adhyaya 31

บทที่ 31 ปิดท้ายลำดับคำสอน เมื่อพระนารทได้สดับคำอธิบายของพระสกันทะว่าด้วยพระเกียรติคุณแห่งวาสุเทวะและหลักธรรมแล้ว ก็ประกาศว่าความสงสัยทั้งปวงสิ้นไป และตั้งปณิธานจะบำเพ็ญตบะต่อเนื่อง พร้อมรับฟังความรู้เป็นนิตย์ตามกาลอันควร พระสกันทะเล่าว่า พระนารทพำนักอยู่ถึงหนึ่งพันปีทิพย์ บำเพ็ญตบะและสดับโอวาทของพระหริในเวลาที่เหมาะสม จนเกิดความสุกงอมทางจิตวิญญาณ และความรักยิ่งทวีต่อพระศรีกฤษณะผู้เป็นอาตมันแห่งสรรพสิ่ง เมื่อทรงเห็นพระนารทเป็นสิทธโยคีผู้ตั้งมั่นในภักติอันสูง พระนารายณ์จึงมอบหมายให้จาริกเพื่อประโยชน์แก่โลก และประกาศ ‘เอกานตธรรม’ ให้แพร่หลาย พระนารทจึงถวายสถุติยาว สรรเสริญพระนารายณ์/วาสุเทวะว่าเป็นที่สถิตแห่งจักรวาล เป็นจอมแห่งโยคะ เป็นพยานรู้ทั่ว เป็นผู้เหนือคุณทั้งสามและเหนือความเป็นผู้กระทำ อีกทั้งเป็นที่พึ่งอันกรุณาปกป้องจากความหวาดกลัวและสังสารวัฏ สถุตินี้ชี้ให้เห็นว่าแม้ยามมรณา การระลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าก็นำสู่ความหลุดพ้น ส่วนความยึดติดในกาย ญาติ และทรัพย์เป็นความหลง และลงท้ายด้วยจริยธรรมแห่งการพึ่งพาเพียงพระองค์เดียวพร้อมความกตัญญูต่อพระที่พึ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น