Adhyaya 29
บทนี้อธิบาย “มหาปูชาวิธาน” คือแบบแผนการบูชาพระหริ (ระบุรวมพระราธา–กฤษณะ) อย่างเป็นลำดับ เริ่มจากการบูชาด้วยใจ แล้วทำอาวาหนะและสถาปนาเชิญพระองค์ประทับในเทวรูป ต่อด้วยการอัญเชิญเทพประจำอวัยวะ (อังคเทวตา) จากนั้นมีเสียงมงคลด้วยระฆังและดนตรี การปรนนิบัติแบบต้อนรับแขก เช่น ปาทยะ อรฆยะ และอาจมนะ พร้อมทั้งการจัดเตรียมเครื่องอรฆยะ ต่อมาว่าด้วยพิธีสรง—น้ำหอม การนวดน้ำมัน อุฑวรรตนะ และการอภิเษกด้วยปัญจามฤต (นม โยเกิร์ต/นมเปรี้ยว เนยใส น้ำผึ้ง น้ำตาล) ประกอบมนตร์ พร้อมสวดบทสรรเสริญจากพระเวทและปุราณะ เช่น ศรีสูกตะ วิษณุสูกตะ และมหาปุรุษวิทยา แล้วกำหนดการถวายผ้า สายยัชโญปวีต เครื่องประดับ ติลกตามฤดูกาล การบูชาดอกไม้และตุลสีพร้อมเอ่ยนาม ต่อด้วยธูป ประทีป มหานิเวทยะ (มีรายการอาหาร) การถวายน้ำ การล้างมือ การจัดการของเหลือบูชา ตำบูล ผลไม้ ทักษิณา และอารตีพร้อมดนตรี ท้ายพิธีให้สรรเสริญภักติ กีรตนะ การรำ การเวียนประทักษิณา และการกราบ (อัษฏางค/ปัญจางค โดยมีข้อกำหนดต่างกันตามเพศ) ปิดด้วยคำอธิษฐานขอคุ้มครองจากสังสารวัฏ การสวาธยายประจำวัน การวิสรชนะรูปที่อัญเชิญ และการให้เทวรูปพักผ่อน ส่วนผลานิสงส์กล่าวถึงความใกล้ชิดพระวิษณุถึงขั้นเป็นบริวาร การไปสู่โกลกะ และได้ธรรม–กาม–อรรถ–โมกษะ แม้บูชาด้วยความปรารถนา อีกทั้งยกย่องบุญจากการสร้างเทวสถานและการตั้งกองทุนให้การบูชาดำรงอยู่ แบ่งส่วนผลกรรมแก่ผู้อุปถัมภ์ ผู้ประกอบพิธี ผู้ช่วย และผู้อนุมัติ พร้อมเตือนห้ามยักยอกทรัพย์ที่อุทิศเพื่อการบูชา และย้ำว่าไร้สมาธิแล้วพิธีภายนอกย่อมได้ผลน้อย แม้บรรพชิตผู้รู้ก็ไม่ถึงสิทธิหากไม่บูชาพระหริ
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.