Adhyaya 27
บทนี้อธิบายผังพิธีกรรม ‘ปีฐะ‑ปัทมะ‑มณฑละ’ สำหรับสร้างสนามบูชาที่ได้รับการสถาปนาให้ศักดิ์สิทธิ์อย่างเป็นระบบ เริ่มด้วยการชำระล้างพื้นดิน แล้วพราหมณ์ผู้ประกอบพิธีตั้งปีฐะสี่ขา กำหนดฐานรองรับตามทิศ และวางหลักสัญลักษณ์คือ ธรรมะ ญาณะ ไวรากยะ และไอศวรรยะ จากนั้นจึงผูกโยงมโน พุทธิ จิตตะ อหังการะ รวมทั้งตรีคุณ เข้ากับโครงสร้างของปีฐะตามลำดับ ต่อมาสถาปนาศักติทั้งหลาย เช่น วิมลา เป็นต้น เป็นคู่ ๆ โดยพรรณนาว่าประดับงดงาม มีดนตรี และตั้งตามทิศ เหนือปีฐะจัดเป็นเขต ‘ศเวตทวีป’ แล้ววาดดอกบัวแปดกลีบ พร้อมวงแบ่งชั้น ประตู และสถาปัตยกรรมกำหนดสีตามทิศ ณ ศูนย์กลางสถาปนาพระศรีกฤษณะพร้อมพระราธา จัดสังกर्षณะ ประทยุมน์ และอนิรุทธะรายรอบ แล้ววางรูปอวตาร ๑๖ องค์อย่างเป็นระเบียบบนเส้นใย/สายบัวทั้งแปด จากนั้นสถาปนาบริวาร (ปารษท) อิทธิฤทธิ์แปดประการ (อัษฏสิทธิ) รูปบุคลาธิษฐานของพระเวทและศาสตรา คู่ฤๅษีพร้อมชายา แล้วจัดวงนอกเป็นทิศบาลและดาวเคราะห์ตามทิศของตน สุดท้ายจบด้วยการสถาปนาเทวะประจำอวัยวะของวาสุเทวะและรูปเคารพที่เกี่ยวเนื่องตามแบบแผนพิธี.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.