Adhyaya 19

สกันทะเล่าเหตุที่นารทได้พบฤๅษีคู่บำเพ็ญตบะโบราณ คือ นรและนารายณะ ผู้มีลักษณะศักดิ์สิทธิ์ เช่น เครื่องหมายศรีวัตสะ สัญลักษณ์ดอกบัวและจักร มวยผมชฎา และรัศมีอันรุ่งเรืองยิ่ง นารทเข้าไปด้วยความนอบน้อม เวียนประทักษิณ แล้วกราบแบบสาษฏางคะ; เมื่อฤๅษีทั้งสองเสร็จพิธีปฏิบัติยามเช้า ก็ถวายการต้อนรับตามธรรมเนียมด้วยปาทยะและอรฆยะ และเชิญให้นั่ง เป็นแบบอย่างแห่งอาติเถยธรรมและมารยาทอันงาม ต่อมานารายณะถามถึงการได้เห็นปรมาตมันในพรหมโลก นารทกราบทูลว่าได้ทัศนะวาสุเทวะในอักษรธามเพราะพระกรุณาเท่านั้น และตนถูกส่งมาเพื่อรับใช้ท่านทั้งสอง นารายณะย้ำว่าทัศนะเช่นนี้หาได้ยากยิ่ง และสอนว่าเอกานติกีภักติ—ภักติอันมุ่งตรงเพียงองค์เดียว—นำไปสู่พระผู้เป็นเหตุแห่งเหตุทั้งปวง ผู้ทรงอยู่เหนือคุณ (คุณาตีตะ) บริสุทธิ์นิรันดร์ และพ้นจากการจำแนกทางวัตถุ เช่น รูป สี วัย และสภาพ ท้ายที่สุดทรงชี้แนวปฏิบัติให้นารททำตบะอย่างถูกธรรมและตั้งมั่นเป็นหนึ่ง เพื่อให้เกิดความบริสุทธิ์และเข้าใจพระมหิมาของพระเป็นเจ้าให้ครบถ้วน ตบะถูกกล่าวว่าเป็นหัวใจแห่งความสำเร็จ; หากไร้ตบะอันเข้มข้น ย่อมไม่อาจเข้าถึงพระผู้เป็นเจ้าได้ สกันทะปิดเรื่องด้วยการกล่าวว่านารทมีใจยินดีและตั้งปณิธานจะบำเพ็ญตบะต่อไป