Adhyaya 18
บทนี้เป็นคำสอนเชิงเทววิทยาหลายชั้นที่สกันทะเล่าไว้ พระภควานตรัสแก่นารทว่า “ทัศนะ” ที่ได้รับนั้นเกิดจากภักติแบบนิตย์-เอกานติกะอันมั่นคง พร้อมความถ่อมตนไร้ความทะนง และต้องอาศัยวินัยธรรม ได้แก่ อหิงสา พรหมจรรย์ การดำรงสวธรรมะ ความคลายกำหนัด ความรู้ตน สัตสังคะ อัษฏางคโยคะ และการสำรวมอินทรีย์ วาสุเทวะทรงประกาศพระองค์ในหลายฐานะ—ผู้ประทานผลแห่งกรรมและอันตรยามิน; พระผู้เป็นเจ้าสี่กรในไวกุณฐะพร้อมพระลักษมีและบริวาร; และผู้ประทานทัศนะเป็นครั้งคราวแก่ภักตะแห่งเศวตทวีป จากนั้นคำสอนขยายเป็นลำดับอวตาร: การสร้างพรหมา การมอบพลังเพื่อการปกครองจักรวาล และอวตารที่จะปรากฏ—วราหะ มัตสยะ กูรมะ นรสิงห์ วามนะ กปิละ ทัตตาเตรยะ ฤษภะ ปรศุรามะ รามะ กฤษณะพร้อมราธาและรุกมินี วยาสะ พุทธะในฐานะกลยุทธ์ลวงเพื่อสยบพลังอธรรม การอุบัติในกาลีเพื่อฟื้นฟูธรรม และท้ายสุดกัลกี เมื่อทรงปฏิญาณว่าจะอุบัติซ้ำทุกครั้งที่ธรรมอันตั้งอยู่บนพระเวทเสื่อมถอย พระภควานประทานพรให้นารท; นารทขอความกระตือรือร้นนิรันดร์ในการขับร้องพระคุณของพระองค์ พระภควานประทานวีณาและสั่งให้ไปบูชาที่พทรี (บทรินาถ/บทรินี) พร้อมย้ำว่าสัตสังคะและการมอบตนเป็นหนทางชี้ขาดสู่ความหลุดพ้นจากพันธนาการ ตอนท้าย นารทเดินทางด้วยภักติผ่านเศวตทวีป แล้วมุ่งสู่เมรุและคันธมาทนะ ก่อนเข้าสู่แดนพทรีอันกว้างใหญ่.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.