Adhyaya 13

สกันทะเล่า—เมื่อธันวันตริปรากฏพร้อมหม้อทองบรรจุอมฤต ก็เกิดวิกฤตใหญ่ อสูรเข้ายึดอมฤตไป เหล่าเทพตักเตือนด้วยหลักธรรมว่า ควรแบ่งปันโดยชอบธรรมให้เทพมีส่วนด้วย แต่เพราะความโลภอสูรกลับวิวาทกันเองจนมิได้ดื่มอมฤต เทพทั้งหลายไม่อาจต่อกรด้วยกำลัง จึงไปพึ่งอจยุตะ คือพระวิษณุ พระวิษณุทรงแปลงเป็นสตรีผู้มีเสน่ห์นามว่าโมหินี เสด็จไปหาอสูรและได้ความยินยอมให้นางเป็นผู้แจกจ่ายอมฤต ครั้นจัดให้นั่งเป็นแถว โมหินีกลับมอบอมฤตแก่เทพเป็นหลัก ต่อมาราหูแฝงตัวเข้ามาในแถวเทพระหว่างสุริยะกับจันทรา เมื่อถูกจำได้ พระวิษณุทรงใช้จักรสุทรรศน์ตัดศีรษะ และภายหลังทรงสถาปนาให้เป็น ‘เคราะห์’ เพื่อค้ำจุนความมั่นคงของโลก เมื่อเทพมีกำลังจากอมฤต จึงเกิดศึกที่ชายฝั่งมหาสมุทร ด้วยการเกื้อหนุนของพระวิษณุและการปรากฏของนร-นารายณ์—โดยเฉพาะนรที่กู้หม้ออมฤตกลับมา—อสูรถูกปราบและถอยหนี ตอนท้ายเหล่าเทพยินดีเข้าเฝ้าพระศรี เป็นนิมิตแห่งการฟื้นคืนระเบียบอันเป็นมงคล