Adhyaya 8

บทนี้เป็นบทสนทนาเชิงคู่มือพิธีกรรมและจริยธรรม พรหมาขอให้เรียบเรียงมหิมาของทุลสีตามลำดับ พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบว่า การถวายทุลสียิ่งกว่าทรัพย์มีค่าอย่างทองและรัตนะ การบูชาด้วยช่อดอกทุลสี (มญฺชรี) นำไปสู่ฐานะอันมุ่งสู่โมกษะ และได้ใกล้ชิดแดนสถิตของพระวิษณุ รวมถึงศเวตทวีปด้วย ต่อมาทรงวางกฎความบริสุทธิ์—ดอกไม้ค้างและน้ำค้างควรหลีกเลี่ยง แต่ใบทุลสีและน้ำคงคาไม่ถือว่าเป็นของต้องห้าม จึงเป็นระเบียบปฏิบัติที่ใช้ได้จริงในพิธีบูชา มีการแยกความต่างของการถวายใบไม้ชนิดอื่น เช่น ใบบิลวะ ใบศมี เป็นต้น แต่ยกทุลสีว่าเป็นที่รักยิ่งของพระวิษณุ กล่าวถึงทุลสีดำ/ทุลสีขาว และผลแห่งศรัทธาที่ผูกกับการบูชาด้วย ‘กฤษณะทุลสี’ จากนั้นกล่าวถึงการถวายธูปและการถวายประทีป—ธูปอคุรุ การบูร กุคคุลุ และธูปผสม ‘ทศางคะ’ เป็นเครื่องชำระล้าง ปกป้อง และให้สมปรารถนา พิธีประทีปอย่างอาราตริกะ/นีราจนะช่วยให้การบูชาที่บกพร่องสมบูรณ์ และนำไปสู่สวรรค์หรือไวกุณฐะ ตอนท้ายเตือนมิให้ทำลายหรือขโมยประทีปที่ถวายแล้ว พร้อมกล่าวโทษกรรมในสำนวนผลश्रุติแบบคัมภีร์โบราณ