Adhyaya 5

บทนี้เป็นปุจฉา–วิสัชนาเชิงเทววิทยา: พระพรหมทูลถามพระภควานถึงผลแห่งการสรงสนานพระหริด้วยปัญจามฤต โดยเฉพาะด้วยน้ำที่บรรจุในสังข์ (ศังโขทกะ) ในเดือนมารคศีรษะ พระภควานทรงตอบโดยแสดงลำดับความประเสริฐของวัตถุพิธี—น้ำนม นมเปรี้ยว เนยใส น้ำผึ้ง น้ำตาล และน้ำดอกไม้หอม—พร้อมบุญกุศลที่เพิ่มขึ้นและผลเฉพาะต่างกัน เช่น ความเป็นมงคล ความหล่อเลี้ยง การขจัดเคราะห์ร้าย และการเข้าถึงโลกทิพย์ ต่อมาทรงระบุความจำเพาะแห่งกาล—เดือนมารคศีรษะ รวมถึงติติทวาทศีและปัญจทศี—และยกสังข์เป็นเครื่องมือพิธีกรรม โดยกำหนดจำนวนการรดน้ำสังข์ (8, 16, 24, 108, 1008 เป็นต้น) ให้สัมพันธ์กับผลที่สัญญาไว้ ตั้งแต่ความรุ่งเรืองและอำนาจในโลก ไปจนถึงการพำนักยาวนานในสวรรค์ และแม้แต่มุขติสำหรับหมู่ภักตะผู้มั่นคง ความศักดิ์สิทธิ์ของศังโขทกะถูกยืนยันว่าเป็นดุจคงคา และด้วยพระบัญชาทิพย์ ตีรถะทั้งปวงสถิตอยู่ในสังข์ มีการพรรณนาลักษณะสังข์และเทวะผู้สถิตภายใน—จันทรา วรุณ ประชาปติ คงคา สรัสวตี—กำหนดการถวายอรฆยะและการประทักษิณาด้วยสังข์ พร้อมผลคุ้มครองปัดเป่าภัยและอำนาจอันเป็นปฏิปักษ์ ตอนท้ายกล่าวว่า การสรงสนานด้วยภักติพร้อมดนตรีมงคลนำสู่ภาวะหลุดพ้นขณะมีชีวิต ทำให้พิธีภักติเป็นทั้งการชำระตนและหนทางสู่ความหลุดพ้น।