Adhyaya 4

บทนี้เริ่มด้วยพรหมาทูลถามพระเกศวะถึงผลแห่งภักติที่มีเครื่องหมายจากการรับดิक्षा โดยเฉพาะการสวมมาลาทำด้วยไม้ตุลสีและลูกประคำปัทมाक्षะ (เมล็ดบัว) พระผู้เป็นเจ้าตรัสเป็นผลश्रุติอย่างต่อเนื่องว่า มาลาตุลสีเป็นเครื่องหมายภักติที่เห็นได้ชัด ให้ความคุ้มครอง ชำระมลทิน และนำมงคล; แม้อยู่ในภาวะไม่บริสุทธิ์ก็ยังกล่าวว่า หากสวมด้วยศรัทธาย่อมถึงเป้าหมายทิพย์ได้ ต่อจากนั้นจึงกล่าวถึงวิธีปฏิบัติในพิธีบูชา: การรับเครื่องหมายไวษณพ (อูรธวปุณฑระและสัญลักษณ์เกี่ยวกับศังข์), การทำสันธยาและการนอบน้อมครู, การเข้าสถานที่บูชาด้วยจิตตั้งมั่น, การชำระภายใน ปราณายาม และการเพ่งฌานพระวิษณุสี่กร แล้วจึงจัดเตรียมปูชาอย่างละเอียด—ตั้งศังข์ ภาชนะ ประทีป และเครื่องสักการะ (อรฆยะ ปาทยะ อาจมนียะ มธุปัรกะ) อนุญาตให้ใช้ “ภาวนา” แทนเมื่อขาดสิ่งของ ทำนยาสะ และบูชาศังข์ปาญจชันยะด้วยมนตร์สรรเสริญ สุดท้ายปิดพิธีด้วยการสรง ประดับ ถวายนิเวทยะ ธูป-ประทีป สโตตร และการแสดงความเคารพ ยืนยันว่าภักติเป็นทั้งการภาวนาและความเคร่งครัดตามพิธีกรรม