Adhyaya 3
บทนี้เป็นคำสอนในรูปสนทนาระหว่างพรหมา–เกศวะ ว่าด้วยการทำกายให้ศักดิ์สิทธิ์ตามแนวไวษณพ เริ่มจากพรหมาทูลถามเรื่องชนิดของปุณฑระ (ติลก) แล้วอธิบายการจำแนกเป็นสามประเภท โดยเกี่ยวข้องกับวัสดุอย่างดินจากตุลสี และโกปีจันทนะ/หริจันทนะ ต่อมามีการสรรเสริญมหาตมยะของโกปีจันทนะ โดยเฉพาะดินที่โยงกับทวารวตี ว่าเป็นเครื่องชำระล้างและคุ้มครองที่พกพาได้ เพิ่มพูนบุญกุศล แม้พิธีจะขาดมนต์ เวลา หรือขั้นตอนที่ครบถ้วน การทายังคงเผาผลาญโทษและเพิ่มผลบุญได้ จากการทำเครื่องหมายที่หน้าผาก ขยายไปสู่การประทับสัญลักษณ์บนกาย: การถือ/ประทับลัญฉนะอาวุธของนารายณ์ (สังข์ จักร คทา ปัทมะ และสัญลักษณ์อวตารเช่น มัตสยะ กูรมะ) ถูกเสนอเป็นวิธีสร้างอัตลักษณ์ของผู้ภักดี ช่วยเผาบาป ป้องกันอำนาจอริ และทำให้ผู้ภักดีมีสิทธิ์ความน่าเชื่อถือในพิธีกรรม มีคำแนะนำย่อย เช่น ความสัมพันธ์ของนิ้วมือในการทา และนัยทางสังคม-จริยธรรมว่าผู้ทรงอูรธวปุณฑระและจักรลัญฉนะควรได้รับความบริสุทธิ์และเกียรติยศ ตอนท้ายเตือนมิให้ดูหมิ่นผู้ภักดีที่มีเครื่องหมาย และหากเผลอทำ ควรแก้ด้วยการนอบน้อมและแสดงภักติอย่างเหมาะสม
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.