Adhyaya 2

อธยายะนี้เป็นบทสนทนาเชิงกำหนดพิธี โดยพระพรหมทูลถามวิธีปฏิบัติ (วิธิ) แห่งว्रตมารคศีรษะ และพระศรีภควานทรงแสดงระเบียบปฏิบัติยามเช้าเป็นลำดับขั้น ผู้ปฏิบัติควรตื่นในปลายราตรี ทำศौจและชำระกาย วนฺทนาครู และดำรงสติระลึกถึงพระนามอย่างต่อเนื่อง พร้อมสำรวมวาจาและรักษาความบริสุทธิ์ของกาย แล้วสวดนามกีรตนะ เช่น สหัสรนามะ จากนั้นจึงขับถ่ายตามระเบียบ ทำศौจ อาจมนะ ทำความสะอาดฟัน และอาบน้ำตามพิธี. ให้ใช้ดินจากโคนต้นทุลสีพร้อมใบ โดยอภิมนฺตระด้วยมูลมนตระหรือคายตรี แล้วนำไปใช้ในการอาบน้ำ; อาบด้วยน้ำที่ตักมาหรือไม่ตักมาก็ได้ โดยตั้งเจตนาอฆมรษณะเพื่อชำระบาป ต่อมาสร้างตีรถะเชิงพิธีและอาวาหนะพระคงคาด้วยมนตระ—ทรงระบุว่าพระคงคาเกี่ยวเนื่องกับพระวิษณุ และให้สาธยายพระนามมงคลมากมายของพระนางในเวลาสรง. มนตระอาบดินกล่าวสรรเสริญแผ่นดินว่าเป็นผู้ขจัดความผิด และระลึกถึงเหตุที่พระวราหะทรงยกแผ่นดินขึ้น. หลังอาบน้ำให้นุ่งห่มผ้าขาวสะอาด ทำการบูชา/ตัรปณะต่อเทวะ ปิตฤ และฤๅษี แล้วจึงลงเครื่องหมายไวษณวะอูรธวปุณฑระ โดยจำนวนแตกต่างตามวรรณะ และกำหนดพระนามพระวิษณุทั้งสิบสองประการลงตามตำแหน่งต่าง ๆ ของกาย ทรงย้ำรูปแบบติลกะที่ถูกต้องซึ่งต้องมีช่องว่างตรงกลาง พร้อมเตือนโทษของการลงผิดวิธี และสรุปว่ามุ่งหมายเพื่อได้ความใกล้ชิดพระหริ (สาโลกยะ)