Adhyaya 15

บทที่ 15 แสดงคำตอบของพระผู้เป็นเจ้าตามลำดับต่อคำถามก่อนหน้า โดยกำหนดเดือนมารคศีรษะ (ในบทนี้เรียก ‘สโห-มาส’) เป็นช่วงเวลาเฉพาะสำหรับวินัยแห่งภักติ ก่อนอื่นย้ำการบูชาเกศวะ และการถวายความเคารพอย่างถูกต้องแก่คู่พราหมณ์ (พราหมณ์และภรรยา) โดยกล่าวว่าความพอใจของท่านทั้งสองคือความพอใจของพระเป็นเจ้า ต่อมาบรรยายลำดับแห่งทาน—โคทาน ภูทาน สุวรรณทาน รวมถึงการให้ผ้า ที่นอน เครื่องประดับ และที่อยู่อาศัย โดยเน้น ‘ทาน-ตรีกะ’ คือทานที่ดิน ทานโค และทานวิทยา ว่าเป็นบุญยิ่งนัก อีกทั้งสั่งให้เลี้ยงพราหมณ์ด้วยการต้อนรับอย่างเอาใจใส่ จัดอาหารประณีตเช่นปายาสะ เพราะความยินดีของเทพย่อมสอดคล้องกับความอิ่มเอมของพราหมณ์ จากนั้นยกพราหมณ์เป็นดุจ ‘ปาก’ อันประเสริฐสำหรับการถวายทานและเครื่องบูชา ทำให้ผลแห่งทานและโฮมะเพิ่มพูนเมื่อกระทำผ่านท่านเหล่านั้น ด้านจริยธรรมว่าด้วยอาหาร ระบุให้บริโภคเฉพาะสิ่งที่ได้อर्पณาแด่พระเป็นเจ้าก่อน ยกย่องความบริสุทธิ์ของปรสาท/อุจฉิษฏะ และเตือนโทษของการกินโดยไม่อर्पณา ปิดท้ายด้วยนามมหาตมยะว่า การเปล่ง “กฤษณะ กฤษณะ” ซ้ำๆ เป็นโอสถแห่งกลียุค เผาบาป คุ้มครองยามใกล้มรณะ และประเสริฐเหนือวิธีปฏิบัติหลายอย่าง พร้อมกล่าวผลบุญของการสวด อ่าน และศึกษาเรื่องพระนามนี้อย่างชัดเจน