
บทนี้เริ่มด้วยสุูตะสรรเสริญพระกฤษณะ/มาธวะ ผู้ประทานทั้งความสุขทางโลกและโมกษะ จากนั้น ณ ศเวตทวีป พระพรหมเข้าเฝ้าพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดและทูลถามรายละเอียดเชิงพิธีของเดือนมารคศีรษะ—เทวประธานของเดือน การให้ทานที่เหมาะสม (ทานะ) วิธีอาบน้ำชำระ (สนานวิธี) ข้อประพฤติที่ต้องรักษา วินัยด้านอาหาร ตลอดจนวิธีสวดมนต์ การภาวนา และการบูชาที่ถูกต้อง พระภควานทรงรับรองว่าคำถามนี้เป็นประโยชน์แก่สรรพสัตว์ทั้งปวง พระองค์ตรัสว่า การถือวัตรในเดือนมารคศีรษะให้ผลรวมเสมือนผลแห่งยัญญะและการไปยังตีรถะทั้งหลาย แม้เพียงได้ฟังมหาตมยะของเดือนนี้ก็ให้ผลเทียบได้กับมหาทาน เช่น ตุลาปุรุษทานะ พร้อมทั้งชี้ให้เห็นว่าตบะและหนทางโยคะมีอานุภาพจำกัดในการเข้าถึงพระเจ้า แต่การกระทำด้วยภักติในเดือนนี้กลับเข้าถึงได้ง่ายเป็นพิเศษ แล้วทรงจัดลำดับบุญของเดือนต่าง ๆ จนยกเดือนมารคศีรษะว่าเป็นเดือนอันเป็นที่รักยิ่ง ทรงกำหนดการอาบน้ำยามรุ่งอรุณเป็นข้อปฏิบัติสำคัญ และเล่าเรื่องประกอบ: ณ โคกุลของนันทโคปะ เหล่าโคปีการ์ได้รับแรงบันดาลใจให้ทำสนานในเดือนมารคศีรษะ จึงอาบน้ำแต่เช้า บูชา และรักษาวินัยอาหารแบบหวิส ทำให้เทพเจ้าพอพระทัยและประทานพร สุดท้ายจึงมีคำสั่งสอนให้มนุษย์ปฏิบัติเดือนมารคศีรษะให้ถูกต้องตามครรลอง
No shlokas available for this adhyaya yet.