Adhyaya 4

บทนี้เป็นบทสนทนา โดยสกันทะทูลถามและพระศิวะทรงอธิบายมหาตมยะของศิลาอันศักดิ์สิทธิ์หลายประการในภูมิทัศน์แสวงบุญแห่งพทรี (Badarī) เริ่มด้วยครุฑ—โอรสของวินตาและกัศยปะ เป็นพี่น้องกับอรุณะ—บำเพ็ญตบะยาวนานใกล้พทรีด้วยความปรารถนาจะเป็นพาหนะของพระหริ พระวิษณุประทานทัศนะ; ครุฑถวายสรรเสริญยืดยาวและอัญเชิญพระคงคาเพื่อปาทารฺฆยะ พระวิษณุทรงยืนยันฐานะพาหนะของครุฑ และประกาศศิลาที่มีนามเลื่องลือด้วยชื่อครุฑ ซึ่งการระลึกถึงช่วยปัดเป่าความทุกข์อย่างพิษและโรคภัย อีกทั้งทรงกำหนดแนวปฏิบัติแบบมุ่งสู่พทรี: ไปยังสถานที่เกี่ยวเนื่องกับนารท อาบน้ำที่/ใกล้นารทตีรถะ รักษาความบริสุทธิ์ และถืออุโปสถอดอาหารสามราตรีเพื่อให้การได้ทัศนะสำเร็จง่ายขึ้น ต่อมาว่าด้วยศิลาวาราหี: หลังเหตุการณ์พระวราหะทรงกู้แผ่นดินและปราบหิรัณยากษะ สภาวะทิพย์ได้ตั้งมั่นในพทรีและปรากฏเป็นศิลา แนวปฏิบัติเน้นการอาบน้ำด้วยน้ำคงคาบริสุทธิ์ การให้ทานตามกำลัง ความสงบแห่งจิต และการสวดชปะด้วยสมาธิแน่วแน่ กล่าวว่าทำให้เกิดเทวทฤศฏิ และสาธนะที่ตั้งใจย่อมสำเร็จแม้ยากลำบาก ท้ายสุดเป็นศิลานารสิงหี: หลังสังหารหิรัณยกศิปุ รูปอันดุร้ายก่อความปั่นป่วนทั่วจักรวาล เหล่าเทวะและฤๅษีสรรเสริญและทูลขอให้ทรงสงบ รูปนั้นจึงอ่อนลง และพระนฤสิงหะเกี่ยวเนื่องกับศิลาในสายน้ำแห่งวิศาลา/ภูมิประเทศที่สัมพันธ์กับพทรี การอดอาหารสามราตรีประกอบด้วยชปะ-ธยานะเป็นวัตรสำคัญเพื่อได้เห็นพระนฤสิงหะโดยตรง ปิดท้ายด้วยผลश्रุติว่า ผู้ฟังหรือสาธยายด้วยศรัทธาและความบริสุทธิ์ย่อมสิ้นบาปและได้พำนักในไวกุณฐะ