Adhyaya 8
บทนี้เป็นคำบรรยายเชิงเทววิทยาแบบลำดับเส้นทางแสวงบุญ เริ่มด้วยอคัสตยะกล่าวถึงตีรถะทางทิศตะวันตกคือ รติกุณฑะ และกุสุมายุธ-กุณฑะ โดยกำหนดให้สรงน้ำศักดิ์สิทธิ์เป็นคู่และทำทานเพื่อความผาสุก สุขภาพ และความงามอันเป็นมงคล ทั้งยังเน้นพิธีพิเศษในวันมาฆะ ศุกละ ปัญจมี ที่สามีภรรยาบูชาด้วยเครื่องหอม เครื่องนุ่งห่ม ดอกไม้ และเครื่องสักการะ ต่อจากนั้นกล่าวถึงมันเตรศวร สถานลึงคะอันหาได้ยากซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการประกอบพิธีของพระราม โดยยกย่องผลแห่งการสรงน้ำและการได้ทัศนะว่าให้ผลยิ่งใหญ่ถึงขั้นไม่หวนกลับสู่การเวียนว่ายอีก แล้วจึงชี้ไปทางเหนือสู่จุดสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ศีตลา (บูชาวันจันทร์เพื่อคุ้มครองจากโรคและความหวาดกลัว), เทวีบันที (ระลึกถึงแล้วปลดเปลื้องพันธนาการและโซ่ตรวนแห่งราชา เน้นยาตราในวันอังคาร), และเทวีจุฑกี (ให้ความสำเร็จในกิจที่ยังลังเล โดยถวายประทีปและไปในวันจตุรทศี) นอกจากนี้ยังระบุ มหารัตนะตีรถะ (ยาตราประจำปีในภัทรปทะ กฤษณะ จตุรทศี พร้อมทานและการเฝ้าตื่น), ทุรภรา/มหาภรา-สรัส (บูชาพระศิวะและการปฏิบัติในเดือนภัทรปทะ), และมหาวิทยา/สิทธปีฐะ (ยาตรารายเดือนในวันอัษฏมี-นวมิ การสวดมนต์ตามคติหลากสาย พิธีโหมะและทาน รวมทั้งการชำระตนในนวราตรี) ตำนานที่มีพระรามเป็นศูนย์กลางอธิบายการปรากฏของทุคเธศวรที่กษีระ-กุณฑะ และที่มาของชื่อสีตา-กุณฑะ พร้อมประกาศว่าการสรงน้ำ การสวดมนต์ การโหมะ และการบูชาสีตา–ราม–ลักษมณะให้ความบริสุทธิ์และบุญอันไม่เสื่อม สุดท้ายวสิษฐะสรรเสริญอโยธยาเป็นโมกษะกษেতระอันสูงสุด และวางระเบียบยาตราหลายวันอย่างเคร่งครัด—ถือศีลอด สรงน้ำตามลำดับ เข้าทัศนะเทวสถาน ทำศราทธะ บูชาพราหมณ์ ทำทาน และจบยาตราโดยเรียบร้อย
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.