Shloka 29
संहाररूप-प्रादुर्भावः
Manifestation of Śiva’s Saṃhāra-Form
दीनबन्धुर्दया सिन्धुऽरद्भुतोतिः परात्मदृक् । प्राज्ञो विराट्विभुस्सत्यः सच्चिदानन्दलक्षणः
dīnabandhurdayā sindhu'radbhutotiḥ parātmadṛk | prājño virāṭvibhussatyaḥ saccidānandalakṣaṇaḥ
พระองค์ทรงเป็นมิตรของผู้ยากไร้และที่พึ่งของผู้ไร้ที่พึ่ง เป็นมหาสมุทรแห่งเมตตา ผู้มีรัศมีอัศจรรย์ ทรงเห็นปรมาตมัน เป็นผู้รู้แจ้ง—มีรูปเป็นจักรวาล แผ่ซ่านทั่ว และเป็นสัจจะเอง โดยมีลักษณะเป็น สัต-จิต-อานันทะ.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahadeva
Mantra: दीनबन्धुर्दया सिन्धुऽरद्भुतोतिः परात्मदृक् । प्राज्ञो विराट्विभुस्सत्यः सच्चिदानन्दलक्षणः
Type: stotra
Role: nurturing
Offering: pushpa
FAQs
The verse praises Shiva as both compassionate Lord (accessible to the distressed) and the highest metaphysical Reality (Sat–Cit–Ananda). It unites devotion (bhakti) with liberation (moksha): surrender to Shiva leads to the recognition of the Supreme Self.
By calling Shiva all-pervading, true, and Sat–Cit–Ananda, the verse points to Nirguna truth; by calling Him the friend of the lowly and ocean of compassion, it affirms Saguna grace. Linga worship holds both together: a tangible focus through which the formless, all-pervading Shiva is realized.
A practical takeaway is japa of the Panchakshara (“Om Namaḥ Śivāya”) with contemplation on Shiva as Sat–Cit–Ananda, combined with heartfelt surrender to His compassion; this aligns devotion with inner realization.