Shloka 39
व्योमवाणी-श्रवणं, गणानां शरणागमनं, सती-दाह-वृत्तान्तः — Hearing the Heavenly Voice; The Gaṇas Seek Refuge; Account of Satī’s Self-Immolation
शंभो नियम्यास्सर्वेपि देवाद्यास्ते महेश्वर । तथैवाहं नियम्यस्ते नियंतुस्सर्वदेहिनाम्
śaṃbho niyamyāssarvepi devādyāste maheśvara | tathaivāhaṃ niyamyaste niyaṃtussarvadehinām
โอ ศัมภู โอ มเหศวร เทวะทั้งปวงและสรรพสัตว์ล้วนอยู่ใต้ระเบียบและอำนาจบังคับของพระองค์ เช่นเดียวกัน ข้าพเจ้าก็อยู่ใต้การกำกับของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้ควบคุมสูงสุดแห่งสรรพผู้มีร่างกาย
Satī (addressing Lord Śiva)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Paśupatinātha
Shakti Form: Satī
Role: teaching
Offering: pushpa
FAQs
It affirms Śiva as Pati—the supreme Lord who governs even the devas—implying that liberation arises through recognizing His sovereignty and surrendering egoic independence.
By declaring Śiva the niyantā (controller) of all embodied life, it supports Saguna devotion to Mahādeva as the accessible Lord whose grace and governance are approached through Linga-worship and personal bhakti.
A practical takeaway is śaraṇāgati (surrender) expressed through japa of the Pañcākṣarī—“Om Namaḥ Śivāya”—and daily remembrance that all actions are under Maheshwara’s rule.