Shloka 14
Śiva-Śakti Tattva, Varṇa-Rahasya, and Mahāvākya-Bhāvanā
Interpretive Discipline
स चाऽसौ सेति पार्थक्यं नैकं सर्वं स ईरितः । सोपाधिद्वयमस्यार्थ उपचारात्तथोच्यते
sa cā'sau seti pārthakyaṃ naikaṃ sarvaṃ sa īritaḥ | sopādhidvayamasyārtha upacārāttathocyate
ความแตกต่างที่กล่าวว่า “พระองค์และสิ่งนี้” มิใช่ความจริงที่เป็นสิ่งที่สอง; มีเพียงพระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวเท่านั้นที่ทรงเป็นสรรพสิ่ง. แต่เพราะอรรถถูกกล่าวร่วมกับอุปาธิสองประการ จึงใช้ถ้อยคำนี้เป็นคำสอนเชิงอุปมาเท่านั้น.
Lord Shiva (teaching as the supreme Pati in a philosophical discourse of the Kailāsa-saṃhitā)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
FAQs
It teaches that perceived duality (“He and this”) is a pedagogical appearance: Shiva alone is the all, and difference is spoken only through upādhis (limiting conditions) for guiding the seeker toward liberation.
Linga and saguna forms are compassionate ‘upacāra’ supports for devotion and meditation—helping the bound soul approach the one Shiva who ultimately transcends all adjuncts while pervading everything.
Meditate on Shiva as the all-pervading Pati while using a concrete support—such as Linga-dhyāna with the Panchākṣarī mantra “Om Namaḥ Śivāya”—to move from form-based focus to inner non-separateness.