Sukta 42

Mantra 1

प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर । अरंगमाय जग्मयेऽपश्चाद्दघ्वने नरे ॥

จงนำสิ่งทั้งปวงมาถวายแด่ท่านผู้นั้น ต่อหน้าเขา เพื่อความเจริญงอกงามของเขา—แด่ผู้รู้ ผู้รู้ทั่วสรรพสิ่ง. แด่มนุษย์ผู้มุ่งตรงสู่เป้าหมาย ผู้มาถึงแล้ว ผู้ไม่ล้าหลัง จงนำความอุดมบริบูรณ์มาถวาย.

Mantra 2

एमेनं प्रत्येतन सोमेभिः सोमपातमम् । अमत्रेभिॠजीषिणमिन्द्रं सुतेभिरिन्दुभिः ॥

ด้วยสิ่งนี้จงเข้าไปหาเขา; จงเข้าใกล้เขาด้วยเหล่าโสมะ—สู่อินทระ ผู้ดื่มโสมะยิ่งที่สุด. ด้วยหยดที่คั้นแล้วอันประมาณมิได้ ด้วยพลังที่ขับเคลื่อนไปตรง จงเข้าใกล้อินทระด้วยอินทุ (Indu) อันคั้นแล้วทั้งหลาย.

Mantra 3

यदी सुतेभिरिन्दुभिः सोमेभिः प्रतिभूषथ । वेदा विश्वस्य मेधिरो धृषत्तंतमिदेषते ॥

เมื่อท่านได้รับการประดับและต้อนรับด้วยหยดอันสว่างไสวที่คั้นแล้ว ด้วยเหล่าโสมะ เมื่อนั้นบัณฑิตผู้รู้ย่อมรู้ทั่วทั้งปวง; จิตวิญญาณผู้ห้าวหาญย่อมแสวงหา “ตัต (Tat)—สิ่งนั้น” เพิ่มพูนยิ่งๆ ขึ้นไปเสมอ.

Mantra 4

अस्माअस्मा इदन्धसोऽध्वर्यो प्र भरा सुतम् । कुवित्समस्य जेन्यस्य शर्धतोऽभिशस्तेरवस्परत् ॥

แด่ท่านนั้น แด่ท่านนั้นจริงแท้ โอ อัธวรยุ (Adhvaryu) จงนำโสมะที่คั้นแล้ว—แก่นสาร—ออกมาถวาย. บางทีผู้พิชิตนั้น พร้อมหมู่ผู้เข้ารบของท่าน จะขับไล่การจู่โจมแห่งคำสาปและวาจาศัตรูให้ถอยไป.