Sukta 136

Mantra 1

केश्यग्निं केशी विषं केशी बिभर्ति रोदसी । केशी विश्वं स्वर्दृशे केशीदं ज्योतिरुच्यते ॥

ผู้มีผมยาวทรงไว้ซึ่งไฟ; ผู้มีผมยาวทรงไว้ซึ่งพิษ; ผู้มีผมยาวค้ำจุนฟ้าและดิน. ผู้มีผมยาวแลเห็นโลกทั้งปวงอันสว่างไสว; ผู้นั้นเองถูกขานนามว่า “แสงสว่าง”

Mantra 2

मुनयो वातरशनाः पिशङ्गा वसते मला । वातस्यानु ध्राजिं यन्ति यद्देवासो अविक्षत ॥

มุนี (Muni) ทั้งหลายคาดลมเป็นสายรัด เปล่งรัศมีสีเหลืองอมน้ำตาล นุ่งห่มธุลีดินเป็นอาภรณ์ เมื่อเหล่าเทพเข้าสู่ทัศนะของเขา—เมื่ออำนาจทิพย์ทอดพระเนตร—เขาย่อมดำเนินตามแรงพุ่งของลม

Mantra 3

उन्मदिता मौनेयेन वाताँ आ तस्थिमा वयम् । शरीरेदस्माकं यूयं मर्तासो अभि पश्यथ ॥

ด้วยพลังแห่งความสงัดภายใน (มุนะ) เราถูกทำให้เคลิบเคลิ้ม และยืนหยัดอยู่ในกระแสแห่งลม โอ้ปุถุชนผู้ต้องตาย ท่านทั้งหลายเห็นเพียงกายของเราเท่านั้น แต่ความเป็นเราเคลื่อนไปกับความเคลื่อนไหวอันไพศาลยิ่งกว่า

Mantra 4

अन्तरिक्षेण पतति विश्वा रूपावचाकशत् । मुनिर्देवस्यदेवस्य सौकृत्याय सखा हितः ॥

เขาโผไปในอันตริกษะ (antarikṣa) และทอดมองลงเหนือรูปทั้งปวง มุนีถูกตั้งไว้เป็นสหายเพื่อกิจอันงามของ ‘เทพแห่งเทพ’ และย่อมทำงานร่วมเป็นสหายกับสิ่งทิพย์

Mantra 5

वातस्याश्वो वायोः सखाथो देवेषितो मुनिः । उभौ समुद्रावा क्षेति यश्च पूर्व उतापरः ॥

มุนิเป็นอาชาแห่งวายุ เป็นสหายของวายุ (Vāyu) ถูกเหล่าเทพขับเคลื่อน เขาพำนักอยู่ในมหาสมุทรทั้งสอง—ทั้งที่อยู่เบื้องหน้าและที่อยู่อีกฟาก—เคลื่อนไปมาระหว่างความเวิ้งว้างทั้งคู่

Mantra 6

अप्सरसां गन्धर्वाणां मृगाणां चरणे चरन् । केशी केतस्य विद्वान्त्सखा स्वादुर्मदिन्तमः ॥

ผู้มีผมยาวย่างไปตามรอยทางของอัปสรา (Apsaras) และคันธรรพะ (Gandharva) และย่างไปท่ามกลางการเร่ร่อนของพลังป่าเถื่อนทั้งหลาย; เขารู้เครื่องหมายลี้ลับ (ketá). เขาเป็นสหายของแสงภายใน—ผู้หวานที่สุดในภวังค์แห่งความปีติ.