Shloka 9
युद्धकाण्डे पञ्चनवतितमः सर्गः
Sarga 95: Lamentation in Laṅkā and the Causal Chain of Enmity
जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद्वलिनीश्वेतमूर्धजा ।अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ।।।।राक्षसानांविनाशायदूषणस्यखरस्य च ।चकाराप्रतिरूपासाराघवस्यप्रधर्षणम् ।।।।
janasyāsyālpabhāgyatvād valinī śvetamūrdhajā | akāryam apahāsyaṃ ca sarvalokavigarhitam ||
rākṣasānāṃ vināśāya dūṣaṇasya kharasya ca | cakārāpratirūpā sā rāghavasya pradharṣaṇam ||
เพราะบุญวาสนาของหมู่ชนนี้มีน้อย นางผู้มีริ้วรอย ผมขาว และรูปไม่งามนั้น จึงกระทำการอันไม่ควร—น่าหัวเราะเยาะและถูกโลกทั้งปวงติเตียน ครั้นนางล่วงเกินและเข้าประทุษร้ายต่อราฆวะ (พระราม) ก็กลับเป็นเหตุแห่งความพินาศของเหล่ารากษส และของทูษณะกับขระด้วย
"How did that rakshasi of terrible appearance dare to love that virtuous Rama?"
FAQs
Adharma—especially aggression and violation—sets off cascading consequences (karma). Dharma is also social: acts that are sarvalokavigarhita (universally condemned) signal a breach of moral order that invites downfall.
The women trace Laṅkā’s present calamity back to Śūrpaṇakhā’s initial wrongdoing against Rāma, linking it to the deaths of Khara and Dūṣaṇa and the broader destruction of the rākṣasas.
Rāma’s role as a dharmic axis: wrongdoing directed at him rebounds upon the wrongdoers, reinforcing the epic’s theme that Satya and Dharma ultimately prevail.