Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 93, Shloka 53
Sarga 93: Rāvaṇa’s Grief and Fury after Indrajit’s Fall; Move to Slay Vaidehī and Ministerial Restraint
भैरवोहिमहान्नादोराक्षसानांश्रुतोमया ।बहूनामिहहृष्टानांतथाविक्रोशतांप्रियम् ।।।।
bhairavo hi mahān nādo rākṣasānāṃ śruto mayā | bahūnām iha hṛṣṭānāṃ tathā vikrośatāṃ priyam ||
ข้าพเจ้าได้ยินที่นี่เสียงอึกทึกอันน่าสะพรึงและใหญ่หลวงของเหล่ารากษสจำนวนมาก—พวกเขาเริงร่าและตะโกนเรียกหาผู้เป็นที่รักของตนอย่างกึกก้อง
Many Rakshasas rejoiced, calling out their loved ones loudly, making huge noise, were heard.
FAQs
The verse contrasts unrighteous celebration amid violence with Sītā’s alert moral awareness; Dharma is implied through her sensitivity to the moral disorder of the scene.
During the war, Sītā hears loud rejoicing and shouting among the Rākṣasas, suggesting a major event (believed by them to be favorable) has occurred.
Sītā’s vigilance and discernment—she reads sounds as moral and narrative signals, not merely noise.