Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 93, Shloka 51
Sarga 93: Rāvaṇa’s Grief and Fury after Indrajit’s Fall; Move to Slay Vaidehī and Ministerial Restraint
बहुशश्चोदयामासभर्तारंमामनुव्रताम् ।भार्याभवरमस्वेतिप्रत्याख्यातोध्रुवंमया ।।6.93.50।।सोऽयंमामनुपस्थानेव्यक्तंनैराश्यमागतः ।क्रोधमोहसमाविष्टोनिहन्तुंमांसमुद्यतः ।।6.93.51।।
bahuśaś codayāmāsa bhartāraṃ mām anuvratām |
bhāryā bhava ramasv eti pratyākhyāto dhruvaṃ mayā ||6.93.50||
so ’yaṃ mām anupasthāne vyaktaṃ nairāśyam āgataḥ |
krodha-moha-samāviṣṭo nihantuṃ māṃ samudyataḥ ||6.93.51||
เขาเร้าเร้าข้าพเจ้าอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า—ทั้งที่ข้าพเจ้าซื่อสัตย์ต่อพระสวามี—ว่า “จงเป็นชายาของเรา จงเสพสุขกับเราเถิด” แต่ข้าพเจ้าได้ปฏิเสธเขาอย่างแน่นอน บัดนี้เพราะข้าพเจ้าไม่ยอมตาม เขาจึงตกสู่ความสิ้นหวังอย่างชัดเจน; ถูกครอบงำด้วยโทสะและความหลง จึงเตรียมจะประหารข้าพเจ้า
'I who am devoted to my husband and this Ravana wanted me to revel with him. He has been entreated by me several times. Surely, he, having been rejected by me is dejected, filled with anger and infatuation, intends to kill me, is evident'.
FAQs
They present Sita’s unwavering marital fidelity (pativratā-dharma): despite repeated coercion, she refuses to violate righteousness and remains loyal to Rama.
Sita speaks candidly about Ravana’s proposals and her firm rejection, stating the situation as it is—his despair and his intent to kill—without exaggeration or concealment.