Shloka 22
युद्धकाण्डे द्विनवतितमः सर्गः
Indrajit’s Fall, Rama’s Embrace, and Sushena’s Battlefield Healing
विशल्यःक्रियतांक्षिप्रंसौमित्रिस्सविभीषणः ।।6.92.21।।ऋक्ष्वानरसैन्यानांशूराणांद्रुमयोधिनाम् ।येचाप्यन्येऽत्रयुध्यन्तिसशल्याव्रणिनस्तथा ।।6.92.22।।तेऽपिसर्वेप्रयत्नेनक्रियन्तांसुखिनस्तथा ।
viśalyaḥ kriyatāṃ kṣipraṃ saumitriḥ sa-vibhīṣaṇaḥ |
ṛkṣa-vānara-sainyānāṃ śūrāṇāṃ druma-yodhinām |
ye cāpy anye 'tra yudhyanti saśalyā vraṇinas tathā |
te 'pi sarve prayatnena kriyantāṃ sukhinas tathā ||6.92.22||
ขอให้รีบถอนศรที่ปักค้างออกจากเสามิตรี (พระลักษมณ์) พร้อมทั้งท่านวิภีษณะโดยพลัน และขอให้เหล่าวีรชนกองทัพหมีและวานร—ผู้รบด้วยต้นไม้—รวมทั้งผู้ใดก็ตามที่นี่ซึ่งบาดเจ็บและมีศรฝังอยู่ จงได้รับการรักษาด้วยความเพียรพยายาม ให้กลับคืนสู่ความผาสุกโดยทั่วกัน
"Let Vibheeshana and Saumithri be treated quickly. Let all the army of Bears and others who fought with trees, and the heroes be treated. Let all others who fought in the battlefield and wounded be also healed by your effort and make them happy."
FAQs
Dharma is universal care: righteous leadership treats every wounded participant with diligence, embodying compassion and fairness.
This verse reiterates/continues the instruction to Suṣeṇa to remove arrows and heal the wounded across the allied forces.
Consistency in righteous action—Rāma’s concern is systematic, not selective.