Shloka 57
इति भ्रातरमाश्वास्य हृष्ट स्सौमित्रिरब्रवीत् ।अथावृत्य महीं कृत्स्नां जगाम महती चमू: ।।।।ऋक्षवानरशर्दूलैर्न खदंष्ट्रायुधैर्वुता ।
iti bhrātaram āśvāsya hṛṣṭaḥ saumitrir abravīt | athāvṛtya mahīṃ kṛtsnāṃ jagāma mahatī camūḥ | ṛkṣa-vānara-śardūlair nakha-daṃṣṭrāyudhair vṛtā ||
ดังนั้น โสมิตรี (ลักษมณ์) ผู้ยินดี ได้ปลอบประโลมพี่ชายแล้วกล่าวถ้อยคำ จากนั้นกองทัพมหึมาก็เคลื่อนพล แผ่คลุมทั่วพื้นพิภพ รายล้อมด้วยเหล่าหมีและวานรผู้กล้าดุจพยัคฆ์ อาวุธคือเล็บและเขี้ยว
Saumithri reassured his brother who was surrounded by the vanara force saying that those vanaras who use their nails and teeth as weapons and tiger-like bears spread all over the expansive land are proceeding.
FAQs
Dharma is expressed as supportive duty: Lakṣmaṇa strengthens Rāma’s resolve, showing that righteous leadership is upheld by truthful, loyal counsel.
After encouraging Rāma, Lakṣmaṇa’s words are followed by the narration of the vast allied host advancing across the land.
Fraternal loyalty and courage—Lakṣmaṇa’s readiness to steady Rāma and proceed into danger.