Shloka 4
विभीषण–इन्द्रजित् संवादः
Vibhishana and Indrajit: Counsel, Boast, and Rebuttal
किंनामतौमानुषराजपुत्रावस्माकमेकेनहिराक्षसेन ।सुप्राकृतेनापिरणेनिहन्तुमेतौशक्यौकुतोभीषयसेस्मभीरो ।।6.15.4।।
kiṃ nāma tau mānuṣa-rāja-putrāv asmākam ekena hi rākṣasena | su-prākṛtenāpi raṇe nihantum etau śakyau kuto bhīṣayase sma bhīro ||6.15.4||
ไฉนท่านจึงกล่าวราวกับว่าเจ้าชายทั้งสอง—โอรสแห่งพระราชามนุษย์—จะฆ่ามิได้? แม้รากษสธรรมดาเพียงตนเดียวในหมู่เราก็ยังสามารถสังหารเขาทั้งสองในสนามรบได้ โอ้คนขลาด เหตุใดจึงมาข่มขวัญพวกเรา
"Indrajith! You are foolish and boasting yourself. You lack obedience. You are wicked by nature, cruel, poor in intellect, extremely evil minded, ignorant and have spoken like a child."
FAQs
It shows the danger of ‘moha-born’ overconfidence: dharma in leadership requires realistic assessment and humble truthfulness, not bravado that dismisses genuine threats.
Indrajit argues that Rāma and Lakṣmaṇa are easily killable and criticizes Vibhīṣaṇa for warning the Laṅkā side.
Indrajit promotes martial confidence; the text invites readers to contrast it with the virtue of prudent counsel (nīti) that Vibhīṣaṇa represents.